|
Hyrje:
Një botë me ngjyra
Si do t ishte t jetonim nj bot pa ngjyra, t errsuar, a keni menduar ndonjher? Lirojeni veten tuaj pr nj moment nga prvoja juaj, harrojeni gjithka q keni ditur dhe filloni imagjinimin tuaj. Mundohuni q t imagjinoni trupin tuaj, njerzit rreth jush, detrat, qiellin, pemt, lulet, pr shkurt t gjitha n t zez. Provo t mendosh se si do t ndjeje sikur njerzit, macet, qent, zogjt, fluturat, dhe frutat t mos kishin ngjyr fare. Ju kurr nuk do t dshironit t jetonit n nj bot t till, apo jo?
Shumica e njerzve kurr nuk kan menduar se n far bote shumngjyrshe ata jetojn apo kurr nuk kan menduar se far larmi e ngjyrave kan ardhur n ekzistenc n tok . Ata ndoshta kurr nuk kan menduar se si do t ishte bota pa ngjyra. Kjo sht ndoshta sepse gjithkush q sheh ka lindur n nj bot prplot me ngjyra. Megjithat, modeli bardh e zi, pa ngjyra i bots sht i pamundur. N t kundrtn, fakti mahnits sht se ne jetojm n nj bot t ndritshme, me ngjyra. (N kapitujt vijues, ne do t diskutojm n detaje pse ekzistimi i bots prplot me ngjyra sht aq mahnits).
Nj bot pa ngjyra natyrisht do t imagjinohej vetm me ngjyr t zez, t bardh dhe hije gri. Megjithat, e zeza, e bardha dhe hijet gri jan gjithashtu ngjyra. Pr kt arsye sht shum vshtir pr njeriun q t imagjinoj pangjyrshmrin. Edhe kur t imagjinoj pangjyrshmrin patjetr duhet t prdor nj ngjyr. Me fjali si “Gjithka ishte pa ngjyr, errsir, nuk kishte mbetur ngjyr n siprfaqe, gjithka ishte e bardh”, njerzit mundohen t prshkruajn pangjyrshmrin. N fakt, kto nuk jan prshkrime t pangjyrshmris, por t bots bardh e zi.
Pr n ast imagjinojeni q gjithka rreth jush t humb ngjyrn. N nj rast t till gjithka do t przihej dhe do ishte e pamundur t dallojm nj object prej tjetrit. Shembull do t ishte e pamundur t shohim nj tryez ngjyr kafeje, mbi t ciln qndrojn nj portokall ngjyr portokalli, ca dredhza t kuqe apo nj buqet lulesh me lloj-lloj ngjyrash; sepse as ngjyra e portokallt nuk do t ishte e portokallt, as tryeza nuk do t ishte ngjyr kafeje, e as lulet nuk do t ishin t kuqe… Nj bot t ciln vshtir mund ta imagjinojm pa ngjyra, qoft vetm pr disa aste t jetoj aty do t ishte mjaft e mrzitshme.
Ngjyra ka nj rol ky n komunikimin e njeriut me botn e jashtme, n funksionimi normal t memories s tij, dhe n mbushjen e trurit t tij me msimin e funksioneve. Kjo sht sepse njerzit mund t zhvillojn komunikim t prshtatshm mes ngjarjeve dhe vendeve, njerzve dhe objekteve vetm me an t ngjyrosjes s trupave. Pr njeriun bota e jashtme ka kuptimin e saj vetm si nj trsi me ngjyra.
Njohja e objekteve dhe gjrave rreth nesh nuk prfitohet vetm me an t larmis s ngjyrave. Harmonia e prkryer e ngjyrave n natyr e bn njeriun t ndjej nj knaqsi n shpirt. Mirpo ktu duhet t kemi kujdes pr nj gj: Njeriu q t shoh kt harmoni t ngjyrave me t gjitha detajet dhe t ndjej at knaqsi, sht pajisur me syt q jan t konstruktuar n mnyr t veant. N botn e qenieve t gjalla, syt e njeriut jan m funksionuesit dhe mund t perceptojn ngjyrat n detajet e tyre m t vogla, aq shum sa syri i njeriut mund t dalloj me miliona ngjyra.1 sht m se e qart se aparati vizual n njerz q punon me aq prsosmri sht i prcaktuar veanrisht q t shoh nj bot prplot me ngjyra.
Qenia e vetme n tok q mund t kuptoj ekzistimin e nj prsosmrie t till n univers sht njeriu pasi q ka aftsi t mendoj. Kshtu q n baz t gjith asaj q prmendm m hert, prfundojm kt:
do detaj, mostr dhe ngjyr n qiej dhe n tok sht krijuar pr njerzit q t falnderojn dhe t mojn kt renditje dhe t mendojn pr t. Ngjyrat n natyr jan rregulluar n aso mnyr q t joshin shpirtin e njeriut. Simetria perfekt dhe harmonia mbizotrojn n ngjyra, q t dyja n botn e qenieve t gjalla dhe jo t gjalla. Kjo situat sigurisht do t shkaktoj disa pyetje n mendjen e ndonjrit q mendon, si:
ka e bn botn t ngjyrosur? Si u krijuan ngjyrat, q e bjn botn ton jashtzakonisht t mrekullueshme? Kujt i prket dizajnimi i shumllojllojshmris dhe harmonis s ngjyrave mes vete?
A sht e mundur t themi se gjithka q ekziston sht krijuar nga ndryshimet e paqllimta t shkaktuara nga nj varg t koincidencave?
Sigurisht q askush nuk do ta pranoj nj absurditet t till. Koincidencat e pakontrolluara nuk mund t krijojn asgj, e lre m miliarda t ngjyrave. Vetm vrej kraht e fluturs apo ngjyrat e luleve t ndryshme, secila prej tyre duket si mrekulli e artit. Sigurisht sht e pamundur pr tingullin e arsyes q kto atribute t ia l proceseve t pavetdijshme.
Ne do t'i kuptonim kto fakte m mir nse marrim nj shembull. Nse ndokush sheh nj piktur q prshkruan pemt dhe lulet n natyr, njri nuk do t pohonte e as t mendonte se harmonia e ngjyrave, modelet e organizuara dhe dizajnimi i vetdijshm n piktur kan mundur t krijohen nga koincidenca. Nse dikush del dhe thot, “se kutit e bojrave jan asgjsuar nga era, jan przier, dhe me forcn e shiut etj., dhe pas nj periudhe t gjat kohore kjo piktur e mrekullueshme sht krijuar”, sht m se e sigurt se askush nuk do t merr kto fjal seriozisht. sht nj situat interesante ktu. Megjithse askush nuk do t pranonte t shpreh nj pohim kaq t paarsyeshm, disa njerz prap se prap deklarojn se ngjyrosja e prkryer dhe barazia e natyrs sht krijuar nga procese t pavetdijshm, t pavullnetshm. Sidoqoft, evolucionistt japin kso ide q thon q sht puna e koincidencs s rastit pr t shpjeguar kt lnd dhe japin hulumtime t ndryshme. Ata nuk hezitojn t japin prfundime t pabaza mbi kt shtje.
Qart kjo sht verbri, me an t s cils sht mjaft vshtir t arrish n term. Ende, dikush q ik nga kjo verbri duke shfrytzuar aftsin e mendimit do t kuptoj se aktualisht ai sht duke jetuar n nj mjedis jashtzakonisht t mrekullueshm n tok. Ai do t vrtetoj trsisht dijen e tij q nj mjedis i pajisur me rrethanat m t prshtatshme pr mbijetesn e njerzimit nuk ka mundur t krijohet rastsisht.
Vetm si nj njeri q mendon, pranon momentin q shikon n piktur q ka piktorin e saj, kshtu q ai do t kuptoj se mjedisi shumngjyrsh rreth tij , i harmonizuar dhe jashtzakonisht piktoresk po ashtu ka nj Krijues.
Ky Krijues; q nuk ka shoq n krijim, q gjithka ka krijuar n nj harmoni t prsosur, q neve na ka dhn bukuri shumngjyrshe n kt bot sht Allahu. do gj q ka krijuar Allahu sht n nj pajtueshmri, harmoni mes vete. Allahu mjeshtrin e tij t pashoqe t krijimit n ajetet e Kuranit kshtu e prmend:
Ai sht q krijoi shtat qiej pal mbi pal. N krijimin e Mshiruesit nuk mund t shohsh ndonj kontrast, andaj, drejto shikimin se a sheh ndonj arje? Mandej, her pas her drejto shikimin, e shikimi do t kthehet te ti i prulur dhe i molisur. (Suretu El Mulk: 3-4)
|