| Husejni dhe Elefanti
N fundjav, nna e oi Husejnin n kopshtin zoologjik. Ishte hera e par q ai shihte kaq shum kafsh t ndryshme s bashku n nj vend. Shkuan tek shtpia e elefantit. Atje, nj elefant i vogl pengohej mbi fekn e tij dhe rrzohej. Nna e tij e ndihmonte t ngrihej sa her q binte.
Nna e elefantit e pa Husejnin q po i shikonte me vmendje dhe i shpjegoi: A e sheh, sht shum i vogl dhe ende nuk di ta prdor fekn. Ai nuk do t largohet prej meje pr 12 vitet q do t vijn dhe mua m duhen plot 6 muaj pr ti msuar si ta prdor fekn.
Husejni u prgjigj:- Un gjithmon kam qen kurioz t di, prse i prdorin elefantt fekat? Merrni frym me to?
Nna elefant i filloi ti shpjegonte:- Fekat tona na bjn t ndryshm nga t gjith kafsht. Vrimat me t cilat marrim ajr ndodhen n fund t feks dhe ne i prdorim ato pr t sjell ushqim dhe uj n goj, pr t ngritur sende dhe pr t nuhatur. Me fekat tona mund t mbajm deri n 4 litra uj. A e di ti se ne mund t mbajm edhe nj bizele t vogl n to? Msoje se nuk i kemi fituar rastsisht kto gjra. Ato jan dhurat nga Allahu i Plotfuqishm, i cili krijoi gjithka.
Pasi dgjoi nnn elefant, Husejni vazhdoi ta pyes: -Po si ia bni pr t gjetur ushqim t mjaftueshm?
Nna elefant iu prgjigj: -Ne jemi kafsht m t mdha q jetojn mbi tok. Nj elefant ha rreth 330 kilogram bim n dit. Neve na duhet t kalojm 16 or n dit duke ngrn.
Husejni kurioz bri gati nj pyetje tjetr:- Po dhmbt? M trego dika pr to.
Nna elefant vazhdoi t fliste: -Si mund ta shohsh, un kam dy dhmb t gjat dhe t mpreht. Ne mbrohemi me ta, gjithashtu i prdorim pr t hapur gropa, pr t gjetur uj. Sigurisht q, duke br gjith kto pun, dhmbt tan prishen dhe, pr kt arsye, Allahu i Plotfuqishm na ka dhn nj aftsi t veant. Sa her q prishet dhmbi, del nj tjetr, i ri, n vend t tij.
Husejni mendoi pr nj moment:- Ti tani duhet t jesh e uritur, po t grhasin zorrt.
Nna elefant buzqeshi dhe tha: -Jo, kjo zhurm nuk tregon q jam e uritur. Ne elefantt i lshojm kta tinguj pr t komunikuar me njri-tjetrin. A e di se ne mund t flasim me njri-tjetrin deri n 4 km largsi?
Husejni u habit dhe ia ktheu: -Po si flisni me njri-tjetrin?
Nna elefant i tha: -Allahu na ka krijuar n ball nj organ t veant q lshon tinguj q njerzit nuk mund ti dgjojn. Kshtu, ne flasim me an t nj kodi, t cilin edhe kafsht e tjera nuk e kuptojn dhe e dgjojm njri-tjetrin nga distanca shum t largta. Si mund ta shohsh, krijimi i mrekullueshm i Allahut mund t vrehet mir tek ne, elefantt, por mos harro, se ne duhet t mendojm mbi kto gjra dhe, n t njjtn koh, ta falnderojm Allahun vazhdimisht!
Husejni pohoi me kok dhe i tha: -Faleminderit q m tregove gjith kto gjra interesante. Tani m duhet t shkoj se m pret mami.
-Mirupafshim, Husejn! -tha nna elefant.
Rrugs pr tek nna e tij ai ecte dhe mendonte, Kush e di sa t mrekullueshme jan krijimet e Allahut te kafsht e tjera!
|