|
Parathnie
Kto jan disa nga lajmet e vendbanimeve t hershme,
t cilat t'i tregojm ty (o Muhamed): disa prej tyre ekzistojn akoma
(si shenja), ndrsa disa t tjera tashm jan fshir nga faqja e dheut.
Ne nuk u bm padrejtsi atyre, por ata i bn padrejtsi vetvetes. Kur
erdhi urdhri i Zotit tnd, atyre nuk u bn dobi zotat, t cilve ata
u luteshin n vend t Allahut dhe nuk fituan vese shkatrrim. (Hud: 100
- 101)
Allahu e krijon njeriun, i jep atij formn shpirtrore dhe fizike, e
lejon at t zgjedh nj drejtim t caktuar n jet dhe m pas e merr
at me an t vdekjes. Ai e njeh m mir njeriun dhe i di m s miri nevojat
e tij, ashtu si thuhet dhe n Kuran: "Si t mos
e dij Ai, i Cili ka krijuar..?" (El-Mulk: 14). Ndaj dhe qllimi
i vrtet q njeriu duhet t ket n jet sht madhrimi dhe adhurimi
i Allahut. (Fjala adhurim nuk prfshin vetm adhurimet e mirfillta, si
falja apo agjrimi, por t gjitha veprat q jan n dobi t njeriut).
Pr t njjtn arsye, mesazhi dhe shpallja e pastr e Allahut q iu transmetua
njerzve nprmjet t drguarve t Tij sht i vetmi udhzim pr ta.
Kurani sht libri i fundit dhe i pandryshuar i Allahut.
Kjo sht arsyeja pse ne jemi t detyruar q ta pranojm Kuranin si udhzuesin
ton dhe t jemi krejtsisht t bindur e t knaqur me t gjitha gjykimet
e tij. Kjo sht rruga e vetme e shptimit si n kt bot ashtu edhe
n tjetrn.
Ndaj ne kemi nevoj t studiojm me shum kujdes dhe vmendje Kuranin
dhe t meditojm rreth tij. Allahu na tregon se shpallja e Kuranit ka
pr qllim t'i shtyj njerzit t mendojn:
"Ky (Kuran) sht mesazh pr njerzit, me qllim q t
shrbej si paralajmrim pr ta e t kuptojn se Ai sht vetm nj Zot
i adhuruar dhe q t prkujtojn njerzit me mendje t shndosh." (Ibrahim:
52)
Historit e popujve t mparshm, t cilat prbjn nj pjes jo t vogl
t Kuranit, jan pa dyshim nj shtje q ne duhet t'i kushtojm vmendje
t madhe. Pjesa m e madhe e ktyre popujve nuk i pranuan msimet e profetve,
madje shfaqn armiqsi t hapur ndaj tyre. Me kt veprim ata merituan
ndshkimin dhe u zhdukn nga faqja e dheut.
Kurani na tregon se kto ndshkime shrbejn si paralajmrim pr brezat
pasardhs. Le t marrim nj shembull: menjher pas prshkrimit t dnimit
t nj grupi ifutsh, t cilt u rebeluan ndaj urdhrave t Allahut, n
Kuran thuhet:
"Kshtu pra, Ne e bm kt ndshkim shembull pr ata
dhe pr brezat q erdhn m pas, si dhe nj msim pr njerzit e devotshm."
(El-Bekare: 66)
N kt libr ne do t flasim pr disa popuj t lasht, t cilt u zhdukn
pr shkak t rebelimit t tyre kundrejt urdhrave t Allahut. Qllimi yn
sht t hedhim sadopak drit mbi kto ngjarje, donjra prej t cilave
ishte "nj shembull pr kohn", kshtu q sot ato mund t shrbejn fare
mir si "paralajmrim" pr njerzimin.
Arsyeja e dyt pr t ciln ne po shqyrtojm historit e shkatrrimit
t ktyre popujve sht q t tregojm nga burime t ndryshme ato q prshkruan
Kurani, duke provuar n kt mnyr saktsin e ngjarjeve t prshkruara
n t. Allahu na tregon se vrtetsia e atyre gjrave q thuhen n ajetet
kuranore mund t vrehet kudo.
Thuaju atyre: "T gjitha lavdrimet dhe falenderimet
qofshin pr Allahun! Ai do t'jua tregoj argumentet e Tij dhe ju do t'i
dalloni ato" (En-Neml: 93)
Njohja e tyre sht nj nga mnyrat kryesore q ojn drejt besimit t
vrtet.
Pothuajse t gjitha historit kuranore q prshkruajn ndshkimin dhe
shkatrrimin e shum popujve jan br "t njohura" dhe "t vzhgueshme"
n saj t zbulimeve arkeologjike dhe studimeve t vazhdueshme. N kt
studim, ne do t trajtojm historit e nj pjese t ktyre popujve t
zhdukur. (Duhet t kemi parasysh se disa prej popujve t zhdukur t prmendur
n Kuran nuk jan prfshir n kt libr, sepse n Kuran nuk sht prcaktuar
koha dhe vendi ku kan jetuar. Ata jan prshkruar vetm pr arrogancn,
mosbindjen dhe kundrshtimin q shprehn ndaj t drguarit t Allahut,
si dhe pr fundin e tyre t tmerrshm.)
Qllimi yn sht t hedhim drit mbi realitetin e prshkruar n Kuran,
nprmjet zbulimeve t kohve t fundit pr t'i provuar kujtdo, besimtarve
dhe jobesimtarve, vrtetsin e fes s Allahut.
|