DISFATA E EVOLUCIONIT

Dshtimi shkencor i Darvinizmit

arls Darvini

Teoria e evolucionit, edhe pse sht nj doktrin q i ka fillimet nga grekt e lasht, u prqafua gjersisht n shekullin XIX. Zhvillimi m i rndsishm q e bri teorin temn kryesore t bots s shkencs ishte botimi n vitin 1859 i librit Origjina e Llojeve. N kt libr Darvini doli me pretendimin se llojet e ndryshme n tok nuk jan krijuar ve e ve, por rrjedhin nga nj strgjysh i prbashkt dhe kan ndryshuar nga njra-tjetra nprmjet ndryshimeve t vogla me kalimin e kohs. Teoria e Darvinit nuk mbshtetet n asnj zbulim shkencor objektiv. Ashtu si tregohet edhe n kapitullin me titull "Vshtirsit e Teoris" n t njjtin libr, teoria linte hapsira t mdha prball nj sr pyetjeve shum t rndsishme.

Darvini shpresonte q vshtirsit q i dilnin teoris do t kaprceheshin me zhvillimin e shkencs dhe zbulimet e reja shkencore do ta forconin at edhe m tepr, gj t ciln e deklaronte shpesh n libr. Por shkenca prparonte plotsisht n kah t kundrt me shpresat e Darvinit dhe n vend q ajo t'i prkrahte hipotezat themelore t teoris, i shtoi akoma dhe m tepr pikpyetjet rreth ksaj teorie.

Disfata e darvinizmit prball shkencs mund t prmblidhet n tre tituj kryesor:

1) Teoria nuk shpjegon kurr se si ka filluar fillimisht jeta n tok.

2) Nuk gjendet asnj zbulim shkencor q provon se "mekanizmat e evolucionit", t propozuara nga kjo teori, kan ndonj forc evoluese.

3) T dhnat fosile provojn t kundrtn e ideve t parashtruara nga teoria e evolucionit.

Le t shtjellojm n vija t prgjithshme kta tre tituj:

Pengesa e par: Origjina e jets

Teoria e evolucionit pretendon se t gjitha speciet rrjedhin nga nj qeliz e vetme e shfaqur n nj tok primitive afrsisht 3.8 miliard vjet m par. Pyetja q nuk mund ta shpjegoj teoria sht se si sht e mundur q nj qeliz e vetme t ndrtoj miliona specie t gjalla e t komplikuara dhe, nse me t vrtet ka ndodhur dika e till, prse nuk gjendet asnj gjurm n t dhnat fosile? Por n fillim, duhet t ndalojm n shkalln e par t procesit t evolucionit: Si u shfaq "qeliza e par"?

Teoria e evolucionit, meq e refuzon krijimin dhe nuk pranon asnj ndrhyrje t mbinatyrshme, supozon se qeliza e par sht shfaqur rastsisht n mnyr aksidentale pa asnj projektim apo planifikim. D.m.th., sipas teoris, lndt inorganike duhen t ken nxjerr n drit rastsisht qelizn e gjall. Por kjo hipotez bie ndesh me ligjet m themelore t biologjis.

"Jeta rrjedh nga jeta"

Lui Pastr me eksperimentet q kreu e bri t pavlefshm pretendimin mbi "formimin e jets nga lndt inorganike", baz kjo e teoris s evolucionit.

Darvini, n librin e tij, nuk ka folur fare mbi origjinn e jets, sepse koncepti primitiv n periudhn kur jetoi ai supozonte q gjallesat zotrojn nj konstrukt shum elementar. Sipas teoris s "lindjes s rastsishme" q besohej n mesjet, lndt inorganike, duke u bashkuar, mund t formojn nj qenie t gjall. N at periudh ishte shum i prhapur mendimi se buburrecat formoheshin nga tepricat e ushqimeve, ndrsa minjt nga gruri. Pr t provuar dika t till jan br eksperimente nga m t uditshmet: Nj leck e ndotur me pak grur mbi t, n nj an, ndrsa n ann tjetr nj shkenctar, duke pritur q pas nj far kohe t formoheshin minj.

Gjithashtu mendohej se shfaqja e krimbave n nj cop mishi ishte nj argument q provonte se jeta rrjedh prej lndve inorganike. Por m von do t kuptohej se ato krimba mbi mishin nuk formoheshin aksidentalisht, por nga larvat q silleshin nga mizat.

N periudhn q Darvini shkroi librin "Origjina e Llojeve", besimi se bakteriet formoheshin nga lnd inorganike shihej si nj ide e pranuar gjersisht n botn e shkencs. Por vetm 5 vjet pas botimit t librit t Darvinit, biologu i shquar francez Lui Pastr e rrnjosi plotsisht kt besim, i cili prbnte bazat e evolucionit. Prfundimi i arritur pas shum studimeve dhe eksperimenteve t gjata, ishte si m posht:

"Pretendimet se lndt inorganike mund t formojn jet u varrosn plotsisht n histori."24

Mbrojtsit e teoris s evolucionit, i kundrshtuan pr nj koh t gjat zbulimet e Pastrit, mirpo shkenca, e cila po prparonte duke nxjerr n drit ndrtimin kompleks t qelizs, e prforcoi edhe m tepr pavlefshmrin e pretendimeve mbi lindjen e rastsishme t jets.

Prpjekjet e pafrytshme t shekullit XX

Prpjekjet e Aleksandr Oparinit pr t'i dhn nj shpjegim origjins s jets prfunduan me dshtim t plot.

Evolucionisti i par, i cili mori n dor shtjen e origjins s jets n shekullin XX ishte biologu i njohur rus Aleksandr Oparin, i cili u mundua t provonte, me an t nj sr tezash t hedhura nga vet ai n vitet 1930, se qeliza e gjall mund t formohej rastsisht. Por kto punime do t dilnin t pasuksesshme dhe Oparin do t detyrohej t bnte kt rrfim: "Origjina e qelizs fatkeqsisht prbn pikn m t errt t gjith teoris s evolucionit."25

Evolucionistt q ndoqn rrugn e Oparinit u munduan t bnin eksperimente pr t gjetur nj zgjidhje mbi origjinn e jets. M i njohuri nga kto eksperimente ishte ai i organizuar n vitin 1953 nga kimisti amerikan Stenli Miler, i cili, duke bashkuar gazet, q pretendoheshin se ekzistonin n atmosfern primitive dhe duke i ekspozuar ato ndaj nj burimi t jashtm energjie, formoi disa molekula organike (aminoacide) q prdoren n ndrtimin e proteinave.

Ky eksperiment, i cili n ato vite paraqitej si nj faz e rndsishme e evolucionit, pas disa vitesh u b trsisht i pavlefshm, pasi u zbulua se "atmosfera" e prdorur n eksperiment ishte shum e ndryshme nga atmosfera reale e toks.26

Pas nj periudhe t gjat qetsie, Milleri pranoi se atmosfera e prdorur nga ai nuk ishte aspak reale.27

T gjitha prpjekjet evolucioniste q u ndrmorn gjat shekullit XX pr t zgjidhur problemin e origjins s jets prfunduan pa sukses. Jefrey Bada, gjeokimisti i njohur nga Instituti Skrips, San Diego, n nj artikull t botuar n vitin 1998 n revistn evolucioniste "Earth", kt t vrtet e pohon kshtu:

"Sot, duke e ln pas shekullin XX, akoma prballemi me problemin m t madh t pazgjidhur q kishim kur hym n kt shekull: Si filloi jeta n tok"?28

M n fund u pranua edhe nga burimet evolucioniste q origjina e jets sht akoma nj dilem e madhe pr teo-rin e evolucionit.

Ndrtimi i ndrlikuar i jets

Shkaku kryesor q shtja mbi origjinn e jets ka hyr n nj dilem t till, sht ndrtimi jashtzakonisht i ndrlikuar i gjallesave, t cilat m par supozoheshin se zotronin nj ndrtim elementar. Qeliza sht shum m e ndrlikuar se t gjitha produktet teknologjike q ka arritur t prodhoj njeriu. Edhe nse prdorim laboratorin m t prparuar t bots, duke grupuar prbrje inorganike, nuk do t mund t arrijm kurr t prftojm nj qeliz t vetme.

Kushtet q duhen t krijohen pr shfaqjen e qelizs jan aq t shumta sa kurr nuk mund t shpjegohen me rastsi. Molekula e ADN-s prmban informacionet gjenetike si nj bank informacionesh me kapacitet t pabesueshm. Nse do ta hidhnim n letr informacionin q prfshin ADN-ja e njeriut, do t krijohej nj bibliotek me 900 volume enciklopedike me nga 500 faqe secili. Probabiliteti q proteinat (njsia baz e qelizs) t sintetizohen rastsisht sht 1 n 10950 (pr nj protein mesatare me 500 aminoacide). N matematik probabilitetet m t vogla se 1050 konsiderohen "t pamundura".

Padyshim, nse formimi i rastsishm i jets sht i pamundur, ather do t na duhet t besojm se jeta sht "e krijuar" nga nj fuqi e mbinatyrshme. Profesori i Astronomis dhe Matematiks s Aplikuar n Universitetin e Kardifit, Chandra Uickramasinge, nj shkenctar, i cili pr 10 vjet me radh ka besuar se jeta s'sht e krijuar, e shpjegon n kt mnyr kt t vrtet:

"Gjat gjith studimeve t mia si shkenctar, i kam qndruar tepr strikt ides q shkenca kurr nuk do t pajtohet me nocionin e krijimit t vetdijshm. Kt koncept duhet ta mohonim me forc... Por tani, nuk mund t gjej asnj argument pr ta hedhur posht... Ne jemi msuar t arsyetojm me nj mentalitet t hapur dhe tani prgjigja e vetme logjike q mund t jepet mbi ekzistencn e jets n tok sht krijimi"

Mekanizmat imagjinar t evolucionit

Pengesa e dyt q e bn teorin e Darvinit t pavlefshme sht se "t dy mekanizmave e supozuar t evolucionit", nuk zotrojn asnj forc evoluese.

Njri nga faktet q e bn t pavlefshm teorin e evolucionit sht struktura tepr e ndrlikuar e gjallesave. Molekula e ADN-s q merr pjes n brthamn e qelizave t gjalla sht shembull i ksaj. ADN sht nj bank informacioni ku zn vend t gjitha shifrat e veorive fizike prkatse t nj gjallese. Nse do t hidhnim n nj flet ADN-n e njeriut, llogaritet se do t formohej nj enciklopedi me afrsisht 900 volume. Sigurisht q nj informacion i till i jashtzakonshm, n mnyr t prer e bn t pavlefshm konceptin e rastsis.

Darvini e mbshteti hipotezn e tij n mekanizmin e "seleksionimit natyror". Rndsia q i jepte ktij mekanizmi mund t kuptohet fare leht edhe nga titulli i librit "Origjina e Llojeve nprmjet seleksionimit natyror".

Seleksionim natyror do t thot przgjedhje e natyrs. Ai mbshtetet n logjikn se, t prfshir n luftn pr mbijetes, n natyr do t mbesin gjall vetm ato gjallesa q i prshtaten m mir kushteve natyrore dhe fizike. P.sh., n nj kope sorkadhesh q krcnohet prej kafshve t ndryshme grabitqare, do t mbesin gjall vetm ato sorkadhe q vrapojn m shpejt. Kshtu q kopeja e sorkadheve do t prbhet vetm nga individ t fort dhe t shpejt. Sigurisht q ky mekanizm nuk mund t ndrhyj n evoluimin e sorkadheve e t'i kthej ato p.sh. n kuaj. Pr kt arsye, mekanizmi i seleksionimit natyror nuk zotron asnj forc evoluese. Edhe Darvini ishte i ndrgjegjshm pr kt realitet, ndaj dhe n librin e tij Origjina e Llojeve u detyrua t pohonte:

Seleksionimi natyror sht i pavlefshm, nse nuk shfaqen shanset e favorshme.29

Ndikimi i Lamarkut

Si mund t formohen kto ndryshime t dobishme? Darvini, ksaj pyetjeje u mundua t'i prgjigjej duke u mbshtetur te Lamarku. Sipas ktij biologu francez, i cili ka jetuar para Darvinit, gjallesat ia prcjellin brezit pasardhs t gjitha ndryshimet fizike, q cilat kan prjetuar gjat jets s tyre. Si prfundim i akumulimit t ktyre cilsive brez pas brezi, dalin n ekzistenc specie t reja. P.sh., sipas Lamarkut, gjirafat kan evoluar nga antilopat gjat prpjekjeve t tyre pr t arritur gjethet e pemve t larta duke zgjatur qafn.

Edhe Darvini ka dhn shembuj t ngjashm n librin e tij, ku pretendon se disa arinj pr t gjetur ushqim n thellsi t detit jan shndrruar n balena.30

Por me zbulimet e Mendelit dhe me zhvillimin e njohjes s ligjeve t trashgimis, t cilat u saktsuan nga shkenca e gjenetiks n shekullin XX, u shemb plotsisht legjenda e prcjelljes s karakteristikave t fituara n brezat pasardhs. Kshtu, u vrtetua prfundimisht se seleksionimi natyror ishte nj mekanizm joefektiv.

Mutacionet dhe neo-darvinizmi

Evolucionistt q prej fillimit t ktij shekulli duke krijuar mutacione t ndryshme npr insekte, u munduan pr t arritur n shembullin e mutacionit t dobishm. Por prfundimi i vetm i arritur nga rezultatet e prpjekjeve dhjetra-vjeare ishte vetm insekte t smura, t gjymtuara dhe t mangta. Pran kemi kokn e nj insekti normal dhe n t djatht t tij nj insekt q ka psuar mutacion.

N kt gjendje, darvinistt, pr t gjetur nj zgjidhje, nxorn n drit n fund t viteve 30' "Teorin Sintetike Moderne", apo si njihet ndryshe neo-darvinizmin, i cili i konsideroi mutacionet, krahas seleksionimit natyror, si "shkaqe t ndryshimeve t dobishme". Modeli, i cili edhe sot e ruan vlern n emr t evolucionit, sht neo-darvinizmi.

Sipas ksaj teorie miliona gjallesa n bot u shfaqn si rezultat i mutacioneve, apo gabimeve gjenetike n organet e ndrlikuara t ktyre gjallesave si vesht, syt, mushkrit apo kraht. Por ekziston nj fakt shkencor q e hedh posht teorin: Mutacionet nuk i zhvillojn gjallesat, prkundrazi, gjithmon i dmtojn ato.

Arsyeja sht shum e thjesht: ADN-ja zotron nj ndrtim shum t ndrlikuar. do ndikim spontan mbi kt molekul, mund t shkaktoj vetm dme. Gjenetisti amerikan B. G. Ranganathan e shpjegon kt fakt si m posht:

"Mutacionet jan t vogla, t rastsishme dhe t dmshme. Shfaqen shum rrall dhe mundsia m e madhe sht q ato t mos ken efekt. Kto karakteristika tregojn se mutacionet nuk mund t sjellin zhvillime evolutive. Nj ndryshim i rastsishm n nj organizm tepr t specializuar sht ose i paefektshm ose i dmshm. Nj ndryshim i rastsishm q mund t ndodh n nj or dore nuk do ta zhvillonte at. Mundsia m e madhe sht q ky ndryshim t jet i dmshm e, n rastin m t mir, i paefektshm. Nj trmet nuk e zhvillon nj qytet, por vetm e shkatrron"31

Deri m sot nuk sht vzhguar asnj rast i ndonj mutacioni t dobishm. Dihet se mutacionet, t cilat teoria e evolucionit i paraqet si "mekanizma evoluese" jan raste gjenetike q i shkatrrojn dhe i ln t gjymtuara gjallesat. (Ndikimi m i shpesht i mutacioneve te njerzit jan kanceret.) Sigurisht q nj mekanizm shkatrrues nuk mund t ket efekte evoluese, kshtu q edhe seleksionimi natyror, ashtu si pohon edhe Darvini, "i vetm s'mund t bj asgj". Ky realitet na on t besojm se n natyr nuk ekziston asnj mekanizm evolues, ndaj dhe ai prfytyrim imagjinar q e quajn evolucion nuk sht prjetuar n asnj periudh.

T dhnat fosile: asnj gjurm e formave kalimtare

T dhnat fosile jan treguesi m i qart se skenari q pretendohet nga teoria evolucionit nuk sht prjetuar kurr. Sipas teoris, t gjitha gjallesat kan evoluar nga njra-tjetra. Nj specie, e cila ekzistonte m par, me kalimin e kohs, kthehej n nj ur kalimi pr formimin e nj specieje tjetr dhe n kt mnyr jan shfaqur t gjitha speciet e tjera. Sipas teoris, ky transformim u krye gjat nj periudhe t gjat prej qindra miliona vjetsh.

Teoria e evolucionit mbron tezn se speciet e gjalla kan evoluar nga njri-tjetri ngadal dhe me ndryshime t vogla. Faktikisht regjistrat e fosileve e prgnjeshtrojn haptazikt pretendim. Psh. n epokn Kembriane e cila filloi 530 milion vjet m par, jan shfaqur me dhjetra specie t gjalla t ndryshme nga njra-tjetra njkohsisht. Gjallesat t cilat i prkasin ksaj apoke t prshkruara n tabllon e msiprme zotrojn nj struktur tepr t komplikuar. Ky fakt, i cili n gjuhn gjeologjike emrohet si "Shprthimi Kembrianik", sht nj argument i qart i krijimit.

Brenda ktij intervali t gjat transformimi, duhet t jen formuar dhe t ken jetuar miliarda "specie kalimtare". P.sh., n t kaluarn duhet t ket ekzistuar nj qenie gjysm peshk-gjysm zvarranik, apo gjysm zog-gjysm zvarranik. Meq ajo ishte nj periudh transformimi, gjallesat duhet t ken qen t gjymtuara dhe me nj sr defektesh. Evolucionistt, kto qenie imagjinare q besojn t ken jetuar n t kaluarn, i quajn "forma kalimtare".

Nse me t vrtet do t kishin ekzistuar gjallesa t tilla n t kaluarn, ather larmia dhe numri i tyre do t ishte shum her m i madh se larmia dhe numri i specieve ekzistuese. Kshtu q mbetjet e ktyre qenieve t uditshme do t haseshin n t dhnat fosile. Darvini, n librin e tij, kt fakt e shpjegon kshtu:

"Nse teoria ime sht e vrtet, ather forma kalimtare t panumrta q lidhin speciet e t njjtit grup, duhet t ken ekzistuar... Si rrjedhim, provat pr ekzistencn e tyre n t shkuarn mund t gjenden vetm n mbetjet fosile."32

Regjistrat e fosileve jan nj penges e madhe pr teorin e evolucionit. Sepse me t dhnat q na shfaqin tregojn se midis specieve t gjalla nuk ka asnj form kalimtare dhe se jan shfaqur individualisht dhe spontanisht. Ky fakt sht prov se t gjitha speciet jan t krijuara ve e ve.

Shpresat e venitura t Darvinit

Nga mesi i shekullit XIX e deri m sot, edhe pse jan br shum krkime intensive mbi fosilet, kurr nuk jan gjendur forma kalimtare. T gjitha zbulimet e bra nga grmimet dhe krkimet e ndryshme, n kundrshtim me shpresat e evolucionistve, tregojn se gjallesat jan shfaqur rastsisht, t prsosura dhe pa mangsira.

Paleontologu i njohur anglez Derek Ager, edhe pse ishte nj evolucionist, u detyrua ta pohonte kt realitet:

"Problemi yn sht ky: Tek analizojm me hollsi t dhnat fosile n nivelin e klasave apo llojeve, hasim gjithmon e m tepr jo evolucion gradual, por shprthim t papritur t nj lloji pr llogari t nj tjetri."33

Me fjal t tjera, te fosilet e gjetura, t gjitha llojet e gjallesave shfaqen papritmas dhe n formn e tyre t prfunduar, pa forma t ndrmjetme mes tyre. Kjo sht pikrisht e kundrta e asaj q parashikoi Darvini. Pr m tepr, kjo sht nj prov shum e fort q gjallesat jan krijuar, sepse i vetmi shpjegim q nj specie e gjall t shfaqet papritmas e plot dhe pa paraardhs nga i cili t ket evoluar, duhet t jet q speciet jan krijuar. Kjo e vrtet sht pranuar nga biologu i mirnjohur evolucionist

Douglas Futuyuma:

"Krijimi dhe evolucioni jan dy shpjegimet e vetme q mund t bhen rreth origjins s qenieve t gjalla. Organizmat ose jan shfaqur n tok t zhvilluara plotsisht, ose jan zhvilluar gradualisht. N rast se jan zhvilluar gradualisht, ato duhet t jen zhvilluar nga specie q kan ekzistuar m par me an t ndonj procesi modifikimi. N rast se jan shfaqur plotsisht t zhvilluara, ato duhet t jen krijuar nga ndonj intelekt i plotfuqishm.."34

Fosilet tregojn se qeniet e gjalla u shfaqn n bot t formuara plotsisht e prsosmrisht. Me fjal t tjera "origjina e llojeve", n kundrshtim me at q mendonte Darvini, sht krijimi dhe jo evolucioni.

Prralla e evolucionit t njeriut

shtja q trajtohet m shpesh nga mbrojtsit e teoris s evolucionit sht prejardhja e njeriut. Mendimi darvinist mbi kt shtje thot se qeniet njerzore moderne q jetojn sot kan rrjedhur nga disa krijesa t ngjashme me majmunt. N kt periudh, e cila mendohet t ket filluar rreth 4-5 milion vjet m par, pretendohet se kan jetuar "forma kalimtare" midis njeriut modern dhe t parve t tij. N fakt, ka katr "kategori" baz n gjith kt skenar imagjinar:

1. Australopitekt
2. Homo habilis
3. Homo erektus
4. Homo sapiens

Nuk ekziston asnj mbetje fosile q t mbshtes prralln e evoluimit t njeriut. N t kundrt, regjistrat e fosileve tregojn se n mes njerzve dhe majmunve ekziston nj kufi i pakaprcyeshm. Prpara ktij fakti evolucionistt i lidhn shpresat pas disa vizatimeve dhe maketeve t fantazuar. Mbetjeve t fosileve u hidhnin (mvishnin) maskat q dshironin dhe formonin fytyra imagjinare gjysm-majmun e gjysm-njeri.

Evolucionistt i japin emrin "australopitek" (q do t thot "majmuni i jugut"), t ashtuquajturit paraardhs t par majmunor t njeriut. Kto qenie t gjalla nuk ishin n fakt asgj tjetr, prvese nj specie e zhdukur majmuni. Krkimet e shumta t Lord Solly Zuckerman dhe profesorit Charles Oxnard, dy anatomist me fam botrore nga Britania dhe SHBA-ja, rreth mbetjeve t australopitekve tregojn se kto qenie i prkisnin nj lloji majmuni t zhdukur dhe se nuk kishin asnj ngjashmri me qeniet njerzore.35

Evolucionistt e quajn fazn tjetr t evolucionit njerzor "homo" ose "klasa njerzore". Sipas ktij pretendimi, qeniet e gjalla t seris "homo" ishin m t zhvilluara se australopitekt. Evolucionistt i vendosn fosilet e ktyre krijesave t ndryshme pran njra-tjetrs dhe prpiluan nj plan imagjinar evolucioni. Ky plan sht imagjinar, sepse faktikisht asnj lidhje evolucionare mes ktyre klasave t ndryshme nuk sht provuar. Ernst Mayr, nj prej mbrojtsve m t rndsishm t teoris s evolucionit n shekullin e XX e pranon kt duke thn: "Zinxhiri q arrin deri te Homo sapiens n fakt ka humbur."36

Kur prmendin zinxhirin Australopitek > Homo Habilis > Homo Erektus > Homo Sapiens, evolucionistt nnkuptojn se kto specie kan qen paraardhse t njra-tjetrs. Zbulimet m t fundit t paleo-antropologve tregojn se Austrolopiteku, Homo Habilis dhe Homo Erektus kan jetuar n t njjtn periudh n rajone t ndryshme t bots.37

Pr m tepr, nj segment i caktuar njerzish i klasifikuar si Homo Erektus ka jetuar deri n koht moderne. Neandertalt dhe Homo Sapiens Sapiens (njeriu modern) kan bashkjetuar n t njjtn zon.38

Kjo, sigurisht, provon prfundimisht se kto specie nuk ishin paraardhse t njra-tjetrs. Stephan Jay Gould, nj prej paleontologve t universitetit t Harvardit, megjithse sht evolucionist, e shpjegon qorrsokakun n t ciln gjendet teoria darviniste n kt mnyr:

'mund t'i ndodh shkallzimit ton, nse bashkekzistojn tri linja hominide (A. Afrikanus, Robust Australopitek dhe H. Habilis) q nuk rrjedhin nga njra-tjetra? Pr m tepr, asnj nga t tre nuk shfaq ndonj tendenc evolutive gjat qndrimit n tok.39

Me pak fjal, vizatimet e krijesave imagjinare "gjysmmajmun-gjysmnjeri", q shfaqen n media apo librat shkollor dhe, njkohsisht, i gjith skenari i evolucionit njerzor q po mbahet gjall vetm me metoda propagandistike, s'jan gj tjetr vese nj mit pa asnj baz shkencore.

Lord Solly Zuckerman, nj nga shkenctart m t njohur e t spikatur, e ka studiuar kt shtje pr vite me radh dhe ka kryer nj pun krkimore 15-vjeare mbi fosilet e Australopitekut. Edhe pse evolucionist, ai arriti n prfundimin se n t vrtet nuk ekziston asnj pem familjare midis majmunit dhe njeriut.

Zuckerman gjithashtu ka br nj "radhitje t shkencave". Ai ndrtoi nj "spektr" t shkencave, duke i radhitur ato, sipas mendimit t tij, nga ato m shkencoret tek ato m jo-shkencoret. Sipas ktij spektri, m shkencoret, duke marr parasysh mbshtetjen e tyre n argumente, ishin fizika dhe kimia. M pas vinin shkencat biologjike dhe pastaj ato sociale. N fund fare, n pjesn e konsideruar si "m jo-shkencore", krahas koncepteve t "perceptimit jashtshqisor" dhe "shqiss s gjasht", vendosej dhe "evolucioni i njeriut". Zuckerman shpjegon arsyetimin e tij:

M pas zhvendosim kuadrin e s vrtets objektive n drejtim t atyre fushave t shkencs t supozuara si shkenca biologjike, si p.sh. perceptimi jashtshqisor apo interpretimi i historis s fosileve t njeriut. Pr ndjeksit e ktyre ideve nuk ekziston asgj e pamundur. Ata jan t gatshm t besojn shum gjra kontradiktore n t njtn koh.41

Si shihet, evolucioni njerzor nuk sht gj tjetr ve nj prmbledhje e "disa interpretimeve t paragjykuara" t disa njerzve q ndjekin verbrisht idet e tyre.

Teknologjia e syrit dhe veshit

Nj shtje tjetr q mbetet pa prgjigje nga teoria e evolucionit sht cilsia e shklqyer e perceptimit t syrit dhe veshit.

Para se t kalojm te syri, le t'i prgjigjemi shkurtimisht pyetjes "Si shohim ne?". Rrezet e drits q vijn nga nj objekt, bien n retinn e syrit duke dhn nj imazh t prmbysur t objektit. Ktu, kto rreze drite transformohen n sinjale elektrike nga qelizat dhe pastaj prcillen n nj zon t vogl n pjesn e prapme t trurit, ku ndodhet qendra e shikimit. Kto sinjale elektrike perceptohen n kt qendr t trurit si imazh pas nj sr procesesh.

Duke u bazuar n kto njohuri, le t mendojm pak: Truri sht i izoluar trsisht nga drita. Kjo do t thot q pjesa e brendshme e trurit sht n errsir t plot dhe drita nuk arrin atje. Qendra e shikimit sht nj vend n errsir t plot ku nuk hyn kurr drit. Ka mundsi q t jet vendi m i errt q ekziston. Megjithat, ne shikojm nj bot t ndritshme plot drit me an t ksaj errsire t plot.

Imazhi i formuar n sy sht kaq i mpreht dhe i qart, sa as teknologjia e shekullit XX nuk ka arritur ta realizoj. P.sh. shikoni librin q lexoni, pastaj ngrini kokn dhe shikoni prreth. A keni par ndonjher nj imazh t till t mpreht e t qart si ky n ndonj vend tjetr? Edhe ekrani i televizorit m t zhvilluar i prodhuar nga prodhuesi m i fuqishm i televizorve n bot nuk mund t siguroj nj imazh aq t mpreht pr ju. Ky sht nj imazh tre-dimensional, me ngjyra dhe jashtzakonisht i pastr.

Pr m tepr se 100 vjet, mijra inxhinier jan prpjekur t arrijn kt qartsi. Jan ndrtuar fabrika, jan br shum krkime, plane e projekte, megjithat, po t shikoni ekranin e televizori dhe librin q mbani n duar, do t shihni se ka nj ndryshim t madh n qartsi dhe mprehtsi. Pr m tepr, ekrani i televizorit tregon nj imazh dy-dimensional, ndrsa me an t syrit, njeriu sht n gjendje t shoh imazhe tre-dimensionale.

Pr vite t tra, mijra inxhinier jan prpjekur t prodhojn nj televizor tre-dimensional, i cili mund t arrij cilsin e shikimit t syrit. Ata kan arritur t shpikin nj sistem TV tre-dimensional, por ai nuk mund t shihet pa vendosur nj pal syze speciale. Pr m tepr, bhet fjal pr nj tre-dimensional artificial. Sfondi sht m i mjegulluar, ndrsa plani i par duket sikur sht dekor prej letre. Asnjher s'ka qen e mundur t arrihet nj imazh me cilsin e syrit. Edhe n kamera apo n televizor, ka nj humbje t cilsis s imazhit.

Evolucionistt pretendojn se mekanizmi q prodhon kt imazh t mpreht e t qart sht formuar krejt rastsisht. Nse dikush do t'ju thoshte se televizori n dhomn tuaj sht formuar si rezultat i bashkimit t rastsishm t miliona atomeve, far do t mendonit ju? Si mund ta bjn atomet at q mijra njerz s'e bjn dot? N.q.s. nj paisje q prodhon nj imazh m primitiv se syri nuk mund t jet formuar rastsisht, ather sht shum e qart q edhe syri apo imazhi q shikohet prej tij nuk mund t jen krijuar rastsisht.

E njjta gj ndodh edhe me veshin. Veshi i jashtm i kap tingujt dhe i drejton pr nga veshi i mesm, i cili ia prcjell veshit t brendshm duke i prforcuar ato. Veshi i brendshm ia drgon valt zanore trurit, duke i kthyer n sinjale elektrike. Ashtu si me shikimin, procesi i dgjimit prfundon n qendrn e dgjimit n tru.

Ajo q tham pr syrin sht e vrtet edhe pr veshin. D.m.th. truri sht i izoluar nga tingujt, ashtu si sht izoluar edhe nga drita: asnj tingull nuk mund t deprtoj brenda. Prandaj, s'ka rndsi sa zhurm ka jasht, brenda trurit mbizotron nj qetsi absolute. Megjithat edhe tingujt m t mpreht perceptohen nga truri. Nprmjet trurit ton, i cili sht i izoluar nga tingujt, ne dgjojm simfonin e luajtur nga nj orkestr apo zhurmat n nj vend t mbushur plot me njerz. Megjithat, nse bhet nj matje ekzakte e nivelit t tingujve n trurin ton n kto momente, shikojm se nj qetsi absolute mbizotron atje.

Ashtu si n rastin e imazhit, dekada t tra prpjekjesh kan kaluar pr t krijuar dhe riprodhuar tinguj sa m t afrt me origjinalin. Rezultatet e ktyre prpjekjeve jan regjistruesit e zrit, sistemet HI-FI dhe sistemet e ndryshme pr kapjen e tingujve. Pavarsisht nga teknologjia e prparuar dhe prpjekjet e mijra inxhinierve e ekspertve, nuk sht prftuar asnj tingull q t ket t njjtn mprehtsi dhe qartsi si tingulli q kapet nga veshi. Mendo sistemet HI-FI t cilsis m t lart t prodhuar nga kompania m e madhe e industris s muziks. Edhe n kto paisje, kur regjistrohet zri, humbet nj pjes e cilsis. Kur ndizni nj HI-FI, gjithmon dgjoni nj zhurm t leht para se t filloj muzika. Veshi i njeriut asnjher nuk e kap nj tingull t shoqruar me zhurm; ai e kap tingullin pikrisht ashtu si sht, i mpreht e i qart. Kshtu ka qen gjithmon q nga krijimi i njeriut.

Nj besim materialist

Ajo q kemi studiuar deri tani tregon se teoria e evolucionit sht nj pretendim q bie hapur n kundrshtim me faktet shkencore. Pretendimi i teoris n lidhje me prejardhjen e jets nuk pranohet nga shkenca. Mekanizmat e evolucionit t propozuara nga kjo teori nuk kan asnj efekt evolutiv, ndrsa t dhnat fosilet tregojn se format kalimtare nuk kan ekzistuar kurr. N kt rast, teoria e evolucionit duhet t hidhet tej, sepse sht nj ide q bie n kundrshtim t hapur me shkencn.

Por teoria e evolucionit vazhdon t mbahet me vendosmri n listn e teorive shkencore. Disa njerz madje prpiqen t'i paraqesin kritikat n adres t ksaj teorie si "sulm ndaj shkencs". Po pse ndodh kjo gj..?

Arsyeja pr kt situat t krijuar sht se pr disa njerz t cilt u prkasin disa qarqeve t caktuara, teoria e evolucionit sht shndrruar n nj besim dogmatik t domosdoshm. Kto qarqe kapen fort pas filozofis materialiste dhe ndikohen nga Darvinizmi, i cili pr ta sht shpjegimi i vetm materialist pr natyrn.

Nganjher ata e pranojn hapur kt. Riard Liuontin, gjenetist i famshm nga universiteti i Harvardit dhe n t njjtn koh nj evolucionist i njohur pranon se sht "s pari materialist, pastaj shkenctar" me kto fjal:

Nuk sht puna se metodat dhe institucionet e shkencs n njfar mnyre na detyrojn t pranojm nj shpjegim material pr botn, por prkundrazi, ne jemi t detyruar nga prkrahja jon arbitrare e kauzs materialiste t krijojm nj aparat hetimi dhe nj sr konceptesh q japin shpjegime materiale, edhe nse jan kundr intuits. Pr m tepr, materializmi sht absolut, kshtu q ne nuk mund t lejojm t dal n sken nj Qenie Hyjnore.

Kto fjal jan deklarat e qart se Darvinizmi sht nj dogm e mbajtur gjall pr hir t lidhjes me filozofin materialiste. Sipas ksaj dogme asgj nuk ekziston prve materies. Ajo predikon se lnda pa jet dhe e pavetdijshme krijoi jetn. Ajo pranon q miliona specie t gjalla, si zogjt, peshqit, kafsht, insektet, pemt, lulet, apo qeniet njerzore u shfaqn si pasoj e ndikimit t fenomeneve fizike (shiut dhe rrufeve) mbi lndn natyrale. Ky besim sht n kundrshtim t plot me mendjen dhe shkencn. Por darvinistt vazhdojn t mbrojn kt besim me qllim q "mos t lejojn daljen n sken t nj Qenieje Hyjnore."

Kushdo q nuk e shikon prejardhjen e gjallesave me paragjykim materialist do ta kuptoj kt t vrtet t qart: t gjitha gjallesat jan rezultat i krijimit t nj Krijuesi, i Cili zotron fuqi, dije dhe inteligjenc superiore. Krijuesi sht Zoti, i cili krijoi t gjith universin nga asgjja, i cili e projektoi at n mnyrn m t prkryer dhe krijoi e i dha form t gjitha gjallesave.

Engjjt than: "Larg nga t metat je Ti o Zot! Ne nuk kemi asnj dije tjetr prve asaj q na msove Ti. Vrtet, Ti je i Gjithdijshm e i Urt." (El-Bekare 32)