Amari dhe Breshka

Nj dit Amari po lexonte nj nga tregimet e tij t dashura, Lepuri dhe Breshka. Teksa lexonte ai qeshte me at q i ndodhi lepurushit t gjor. Ndrsa nga breshka, ai msoi se sa e rndsishme sht q njeriu t ver n pun mendjen dhe se zgjuarsia vlen m tepr se nj gar pr t treguar se kush sht m i forti. Kur po mendonte kto, papritur e kuptoi se breshka e librit ishte br e gjall dhe filloi ti fliste: -Hej, prshndetje Amar! Sa mir q ti je kaq i ri dhe i menur sa t nxjerrsh nj msim nga prralla pr mua dhe lepurin. class="chyg"> 

Breshka u prgjigj: -Hm, un nuk jam aq e re sa dukem, un jam 45 vje. Ne breshkat jetojm afrsisht 60 vjet. Madje ka nj lloj breshke e quajtur Testudo, e cila rron deri n 189 vjet.

-Ciln stin t vitit do ti m shum?- e pyeti Amari.

-Breshka u prgjigj: Moti i ngroht sht shum i rndsishm pr mbijetesn ton. Temperatura e trupit ton ndryshon sipas temperaturs s ajrit dhe sht zakonisht midis 32.2 32.4 Fahrenait (0.1 - 0.2 grad Celcius) m e ult se ajo e ajrit. Sistemi yn trets gjallrohet me ngritjen e temperaturs. Kur na krijoi Allahu, na i dha kt cilsi t dobishme q na i lehtson mbijetesn n mot t nxeht. Ne kemi nevoj pr t gjitha dhuratat q na jep Ai, por Ai sht i Pasuri q nuk ka nevoj pr asgj.

Amari e dgjonte i habitur. Pastaj ai e pyeti: -Po ty, cili ushqim t plqen m shum?

-Ne breshkat vdesim pr kungull t verdh. Syt tan jan mjaft t mpreht dhe e shohin ngjyrn e verdh m mir nga t tjerat. Kjo do t thot se ne mund ta gjejm leht ushqimin ton t preferuar.- u prgjigj breshka.

Amarit i lindi nj pyetje tjetr. Ai ishte shum kurioz dhe i tha:- Po ju, a flini n dimr?

Tashm, Amari, i cili ishte br edhe m tepr kurioz, e pyeti: -Un e di se ju jetoni n tok t that, por kam msuar se disa nga ju jetojn n uj, apo jo? Mund t m tregosh dika pr to?

Breshka buzqeshi dhe tha: -Ke t drejt Amar. Ne jemi disa llojesh: breshka toke, breshka lumi dhe breshka q jetojn n det. Un pr shembull, jetoj n tok t that. M plqejn fushat, toka e but dhe hardhit. Ndrsa, breshkave t ujit t mbl, ato q ju i mbani n akuarium, u plqejn m shum liqenet dhe brigjet e lumenjve. Breshkat e detit rrojn n detet e ngrohta dhe kur u vjen koha pr t lshuar vezt dalin n tok. M lejo t t tregoj dika tepr interesante pr breshkat e detit t quajtura Kareta.

Amari iu prgjigj:- Ke t drejt. do njeri q ka mend duhet ta dij se bota sht e mbushur me mrekullit e krijimit t Allahut. Ne gjithmon duhet t sjellim ndr mend se ti dhe un, t gjith kafsht dhe bimt dhe do gj tjetr, jan shenja t Tij. Un u knaqa shum q fola me ty. Faleminderit q m tregove gjith kto gjra interesante. Mirupafshim, breshk e vogl!

-Mirupafshim, o djal i zgjuar!- tha breshka dhe u largua.

Lejlekt jan zogj t mdhenj shtegtar, rreth 1-1,5 metra t gjat, me krah t mdhenj, t bardh. Sqepat e tyre t kuq dhe kmbt e holla i bjn t duken t lezetshm. Pr do vit ata emigrojn n tufa t mdha, sepse nuk mund t jetojn n vende t ftohta. Lejlekt jan ata q na tregojn se ditt e ngrohta t vers po afrohen. Kjo sht nj mrekulli. Si e din ata se kur bhet gati t ngrohet moti? Vitin tjetr, kur vjen vera prsri, ata kthehen nga udhtimi i tyre prej qindra kilometrash dhe i gjejn folet e vjetra. Sigurisht, sht Allahu q i ka krijuar nj kujtes kaq t mir dhe ndjenjn e mbajtjes s drejtimit n udhtim.