HYRJE

Gjithandej globit, shumica e njerzve jan n mesin e t shtypurve. Ata torturohen, theren, dhe jetojn n varfri t skajshme, jan t pastreh, t detyruar t jetojn t pambrojtur, dhe ballafaqohen me smundje, pa pasur ndonj kujdes adekuat mjeksor. Ka edhe t till q nuk jan n gjendje t ken as edhe nj cop buk. Ka t moshuar, q ballafaqohen me pakujdesi, braktisje ose mohim t kujdesit mjeksor. Pastaj, vijn ata q prballen me diskriminim, dbim nga shtpit dhe tokat e tyre, thjesht vetm pr shkak t prkatsis s tyre etnike, gjuhs, racs ose fisit e madje ka edhe t atill q prballen edhe me masakra. Fmij t pafajshm, t pandihm, t paushqyer, e t pambrojtur, detyrohen q t punojn pr pak para ose q t krkojn lmosh.

Nj numr i madh i njerzve jetojn me frik pr jetn e tyre, shqetsohen pr ekzistencn e tyre, ndrkoh q n botn e cila lulzon mes varfris e shtypjes ka ekstravaganc, privilegje e pasuri t pafund. Ata q jan bekuar me jet t mir kalojn afr t t pastrehve, shohin kto pamje, dhe shikojn n televizion skenat e atyre q jan me m pak fat se ata vet. Nganjher pr nj moment t shkurtr ndjejn keqardhje, por pastaj ndrrojn kanalin, largohen nga imazhi, dhe pr nj koh t shkurtr fshijn trsisht dhimbjen q u ngacmon vetdijen.

Shum nga ata q gzojn kt dhurat dhe komfor me t cilin jan bekuar, nuk mendojn kurr q t zgjerojn prpjekjet e tyre pr t shptuar ata me m pak fat. Ata besojn se shptimi i ktyre njerzve nuk varet nga ta, meq ka shum t tjer q jan m t pasur e m t fuqishm dhe n pozit m t mir pr tu ndihmuar atyre q kan m pak fat.

Sidoqoft, nuk mjafton vetm prosperiteti dhe fuqia pr t shptuar kta njerz dhe pr t br kt bot vend t mirqenies n t ciln do t mbizotronin drejtsia, paqja, besueshmria dhe mirqenia. Pavarsisht ekzistimit t vendeve t zhvilluara aneknd bots, ka ende shum vende, si sht Etiopia, ku njerzit pr do dit vdesin nga uria. sht e qart se pasuria dhe fuqia e disa kombeve nuk sht e mjaftueshme q n vetvehte t zgjidh vuajtjet e thatsirs, varfris e t lufts civile.

Vetm t qenit i ndrgjegjshm mund t kanalizoj burimet dhe fuqin drejt mirqenies s t varfrve dhe t t dshpruarve. E vetmja mnyr pr t qen i ndrgjegjshm sht t besuarit. Jan vetm besimtart ata q n mnyr konstante jetojn me ndrgjegjen e tyre.

Prfundimisht, ka nj zgjidhje pr padrejtsin, kaosin, terrorin, masakrat, urin, varfrin dhe shtypjen n bot e ato jan: vlerat e Kuranit.

Kushtet e pafavorshme n rend t par jan krijuar nga urrejtja, mria, interesi vetjak, indiferenca dhe mizorit, prandaj ato duhen zvendsuar me dashuri, dhembshuri, mshir, zemrgjersi, bujari, ndjeshmri, toleranc, dhe urtsi. Tiparet e ksaj mshire gjenden vetm te ata q jetojn krejtsisht sipas vlerave q na mson Kurani fisnik, i cili sht udhzues i drejtprdrejt nga Krijuesi yn. N nj ajet, Allahu (xh.sh.) i referon Kuranit veorin e udhheqjes s njerzimit nga errsira n drit.

... Juve ju erdhi nga All-llahu drit dhe libr i qart. All-llahu e v me at (me Kur'anin) n rrugt e shptimit at q ndjek knaqsin e tij dhe me ndihmn e Tij i nxjerr ata prej errsirave n drit dhe i udhzon n nj rrug q sht e drejt. (Surja Ma'ida: 15-16)

N nj ajet tjetr, Allahu thot se, sikur e vrteta t bhej sipas dshirave njerzore, do gj do t ishte e zhytyr n korrupsion e konfuzion :

E sikur t prputhej e vrteta me dshirat e tyre, do t shkatrroheshin qiejt e toka dhe do gj q gjendet n to. E megjithse Ne atyre u sollm (me kt Kur'an) famn e tyre, ata u zbrapsn ndaj prkujtimit t vet. (Surja Muminun: 71)

Derisa e lexoni kt fragment, miliona njerz jan duke vuajtur, mrdhijn, jan t uritur, ose prballen me dbim nga atdheu i tyre. Pr kt arsye, njerzit q kan ndrgjegje duhet t mendojn pr kt, dhe t veprojn pr t zgjidhur kto mundime, sikur ato t prjetoheshin nga vet ata ose nga t dashurit e tyre. Ne duhet t veprojm, si shpirtrisht ashtu edhe materialisht, pr t lehtsuar vuajtjet dhe tiranit. N nj ajet, Allahu urdhron njerzit e ndrgjegjshm dhe besimtart q t pranojn kt prgjegjsi:

'keni q nuk luftoni pr Zotin dhe pr (t'i shptuar) t paaftit: burrat, grat e fmijt, t cilt luten: Zoti yn! nxirrna nga ky fshat (Meka), banort e t cilit jan mizor. Jepna nga ana Jote shptim e ndihm!!'? (Surja Nisa': 75)

Kur ne marrim parasysh urdhrat e Kuranit, na bhet e qart se cilat jan obligimet tona. Gjja e par m e rndsishme pr muslimant sht q t luftojn n fushn intelektuale ashtu q vlerat e Kuranit e t Sunetit t triumfojn ndaj mosbesimit. Shptimi i vetm pr t dobtit, t pandihmt, t pastreht dhe t varfrit sht praktikimi i udhzimeve t Kuranit, i cili i drejtohet gjith njerzimit. Skndejmi, sht detyr e jona q t prhapim fjaln dhe t komunikojm porosin, dhe kjo sht nj komponent vitale e adhurimit pr t gjith muslimant.

Ata q nuk e ndjekin ndrgjegjen e vet, q jan indiferent ndaj vuajtjeve t t tjerve, ata q shpenzojn pasurin e tyre n gjra t pavlera e t kota, ata q nuk tregojn interesim pr jetimt, ata q shikojn ftoht gruan, fmijt ose pleqt t cilt shtypen, dhe t cilt gzohen vetm kur ka imoralitet dhe shmti n bot, sigurisht q do t japin llogari n jetn e prtejme:

A e sheh at, q prgnjeshtron prgjegjsin dhe llogarin n botn tjetr? Po, ai sht q e prz n mnyr t vrazhd bonjakun. Dhe q nuk nxit pr t ushqyer t varfrin. Pra, shkatrrim sht pr ata q fallen por t cilt ndaj namazit t tyre jan t pakujdesshm. Ata vetm shtiren (sa pr sy e faqe). Dhe nuk japin as sendin m t vogl (as hua). (Surja al-Ma'un: 1-7)