HARUNYAHYA.COM

Mungesa e dashurisë sjell kaos dhe shkatërrim serioz në Botë.

Fri, 03 May 2013 21:04:43 +0300

Pse është mungesa e dashurisë një problem i madh për jobesimtarët?

Çfarë duhet të bëjmë për dashurinë e vërtetë?

Pse Z. Adnan Oktar e sheh mungesën e dashurisë si një problem mbarëboteror?

Mungesa e dashurisë dhe besimit, të cilat janë disa nga problemet më të rëndësishme të ditëve tona, janë disa prej arsyeve të rëndësishme që qëndrojnë pas luftërave, masakrave, egoizmit dhe shkatërrimit në botë. Njerëzit jetojnë në frikë dhe stres pa pasur aspak besim te njëri-tjetri në të gjithë botën. Kur ekziston frika, është e pamundur të ketë dashuri. Në shoqërinë e sotme, njerëzit nuk përshëndesin njëri-tjetrin ose nuk i përgjigjen përshëndetjeve për shkak të mungesës së besimit në një mjedis pa dashuri.

Mungesa e dashurisë është një nga shkaqet e krizës ekonomike

Në një botë ku shumica e njerëzve nuk e duan njëri-tjetrin, ku njerëzit urrejnë edhe miqtë e tyre të ngushtë, ku vëllezërit janë armiq, kriza ekonomike është e pashmangshme. Kjo është për shkak se mungesa e dashurisë sjell gjithashtu një prodhim me cilësi të dobët për të arritur nje fitim më të madh në një kohë më të shkurtër, dhe i bën njerëzit të sillen në menyrë egoiste dhe mos të ndajnë të ardhurat me të tjerët. Megjithatë, manifestimi i një dashurie të thellë për Allahun te krijesat e Tij do të zhvillojë ndjenjën e ndihmës së ndërsjelltë midis njerëzve dhe kjo do të çojë që mallrat e mbetura të përdoren për bamirësi. Në një sistem të tillë është e qartë se bota do të arrijë harmoninë. Falë këtij bashkëpunimi dhe drejtësie, do të rritet niveli ekonomik i njrëzve. Kjo do të çojë në një shoqëri të pasur.

Mungesa e dashurisë është në rrënjë të mungesës së mëshirës dhe shmangies për të ndihmuar të tjerët

Mungesa e mëshirës dhe mizoria e shprehur te njerëzit janë gjithashtu të bazuara në mungesën e dashurisë. Njerëz të tillë mund të largohen pasi kanë aksidentuar një person me makinë ose të braktisin një person të plagosur të cilin ata e shohin të shtrirë në rrugë pa i brejtur ndërgjejgja. Arsyet se pse disa nga pronarët e restorantëve nuk kanë ndonjë kujdes për higjienën në kuzhinat e tyre, se nuk ka asnjë mirënjohje për të moshuarit, që pacientët e emergjencës vdesin për shkak të neglizhencës, që nevojtarët shikohen me përbuzje, që miliona njerëz vriten për një copë të vogël toke, që fëmijët e vegjël abuzohen, se gratë trajtohen në mënyrë të dhunshme dhe sulmohen seksualisht, se njerëzit janë agresivë dhe të urrejtshëm kundër njëri-tjetrit janë të bazuara të gjitha në mungeësn e dashurisë.

Për më tepër këta njerëz që janë larg nga dashuria mund të vrasin lehtë dikë në qoftë se kjo është në përputhje me interesat e tyre apo për shkak të urrejtjes për dikë. Numri rasteve të njerëzve që mund të vrasin dikë padrejtësisht, që kryejnë vrasje seriale me gjak të ftohtë, që vrasin një të huaj ose dikë që njohin si rezultat i një konflikti të castit apo xhelozie, madje edhe atyre që vrasin njerëz si profesion janë mjaft të larta në shoqëritë e sotme jobesimtare. Historitë e vrasjeve në gazeta dhe në televizion janë tregues të qartë të mungesës së dashurisë dhe degjenerimit në shoqëri.

Jobesimtarëve i mungon ndenja e dashurisë

Burimi i dashurisë së vërtetë është një frikë me respekt dhe një dashuri e thellë ndaj Allahut, sepse vetëm ata që e kanë frikë Allahun dhe shmangin një moral që nuk mund t’i pëlqej Atij, mund të jetojnë dashurinë e vërtetë. Një person i cili me të vërtetë i frikësohet Allahut është gjithmonë i kujdesshëm nga komplotet dhe e keqja e vetes së tij të brendshme. Kjo është për shkak se vetja e brendshme është gjithmonë duke e thërritur një person drejt të së keqes siç është shpallur në ajetet rreth Profetit Jozef (as):

"Unë nuk e shfajësoj veten time, pse epshi është shumë nxitës për të keqen, përvec atë që e ka mëshiruar Zoti im, se Zoti im është që fal e mëshiron shume. "(Sure Jusuf, 53)

Nga ana tjetër, një person i cili nuk i frikësohet aspak apo pak All-llahut, ose që shmang faktin se Allahu do të gjykojë veprimet e tij në këtë botë dhe bën çfarëdo që dëshiron vetja e brendshme e tij, nuk do të njohë kufizime për veprat e këqija. Është shpallur në Kur'an se vetja e brendshme pëshpërit të keqe pafund dhe besimtarët të cilët e pastrojnë veten e tyre të brendshme gjejnë shpëtimin dhe ata që mbështesin të keqen e sugjeruar nga Shejtani do të shkatërrohen:

"Dhe ai mësoi se cilat janë të këqijat dhe të mirat e tij. Pra, ka shpëtuar ai që e pastroi vetveten. E ka dështuar ai që poshtëroi vetveten." (Sure esh-Shems, 8-10)

Ata të cilët nuk kanë besim dhe jetojnë jetë pa dashuri dëmtojnë veten dhe të tjerët si materialisht dhe shpirtërisht gjatë gjithë ekzistencës së tyre. Kjo është sepse;

* Njerëzit pa dashuri përpiqen për të kënaqur interesat e veta, nevojat dhe dëshirat në këtë botë sa më shumë që ata mundin dhe të kalojnë jetën e tyre të shkurtër pa ndonjë përgjegjësi.

* Nënat dhe baballarët të cilët nuk tregojnë dashuri të mjaftueshme dhe vëmendje ndaj fëmijëve të tyre, dhe fëmijët që nuk tregojnë respekt të mjaftueshëm dhe mirënjohje për nënat dhe baballarët e tyre, si pasojë e efekteve negative të mjedisit që i rrethon-janë shembujt më të qartë të këtij qëndrimi negativ. Fëmijët të tillë mund të adaptojnë një mentalitet që i bën të sillen në mënyrë agresive me prindërit e tyre, të gënjejnë lehtësisht dhe të shohin prindërit e tyre vetëm si një mjet për të arritur nevojat e tyre dhe dëshirat.

* Në mungesë të dashurisë, njerëzit nuk sakrifikojnë dhe vlerat si bashkëpunimi dhe bujaria janë eliminuar plotësisht. Para së gjithash njerëzit nuk e respektojnë njëri-tjetrin si qënie njerëzore.

* Askush nuk do të mendoj në lidhje me rehatinë shëndetin dhe paqen e të tjerëve; askush nuk do të shqetësohet për njerëzit e tjerë ose të përpiqet për të parandaluar ndonjë dëm që mund t’i ndodhë atyre.

* Nuk është e mundur t’i zihet besë një person i cili nuk vë ndonjë kufij për veten e tij të brendshme që i pëshpërit gjëra të liga atij gjithë kohës. Nuk mund të pritet që një person i tillë të jetë një njeri i fjalës pasi nuk ka asnjë arsye se pse ky person të jetë i sinqertë apo i vërtetë.

* Një person pa asnjë ndjenjë dashurie nuk mund të anashkalojë dobësitë fizike e njerëzve të tjerë ose të tolerojë edhe gabimet më të vogla. Ai ose ajo mund të zgjedhë të konfliktohet për çështje të pa rëndësishme. Çfarë është e rëndësishme është rehatia e tij, kështu që kur ai është i pakënaqur, ai nuk do të dojë që të jenë të lumtur edhe njerëzit që ai pretendon se i do.

"Besimi" është fuqia e vetme që mund të sjellë një miqësi të vërtetë dhe aleancë në mes të njerëzve në botë. Me miqësinë e tyre, besimtarët që i frikësohen Ditës së Gjykimit hedhin themelet e një aleance të fortë që fillon në këtë botë dhe zgjat përjetësisht në ahiret. Ata e duan njëri-tjetrin dhe bëhen miq, pa parë interesin vetjak apo pritur përfitim, vetëm për kënaqësinë e mirë të Allahut. Nëse Allahu dëshiron, kjo lidhje e bazuar në dashurinë dhe frikën ndaj Allahut nuk ka mundësi të prishet.

Dashuria e vërtetë dhe të qëndrueshme është e mundur vetëm me moralin e Fesë

Fjala Islam është një fjalë që rrjedh nga rrënja "SLM" dhe “Selam”. Slm do të thotë paqe, besim, harmoni dhe dashuri, Selam do të thotë lumturi, shëndet dhe siguri. Prandaj, një musliman është një person i cili është për paqe dhe kundër, armiqësisë, gjakderdhjes dhe mizorisë dhe që dëshiron dashuri dhe dhembshuri në vend të tyre. Meqë besimi sjell dashurinë e Allahut, kjo do të ketë një efekt shumë pozitiv dhe të mirë për njerëzit. Gjithkush do të ketë moral të mirë për të fituar kënaqësinë e All-llahut, dashuri dhe respekt për njëri-tjetrin për kënaqësinë e mirë të Allahut. Mëshira, dhembshuria dhe toleranca do të mbizotëronin në të gjithë shoqërinë. Njerëzit do të nxitonin të bënin vepra të mira si urdhëron Allahu. Ata do të kuptonib se të gjitha qeniet njerëzore dhe gjallesat janë krijuar nga All-llahu dhe do t'i shihnin ata si manifestime të All-llahut dhe do të tregonin dashurinë e tyre për All-llahun në manifestimet e Tij. Zoti ynë, vuri në dukje rëndësinë e dashurisë në Kur'an dhe urdhëroi që muslimanët duhet të duan njëri-tjetrin dhe të gjitha gjallesat e tjera:

"Nuk është tërë e mira (e kufizuar) të ktheni fytyrat tuaja kah lindja ose perëndimi, por mirë si e vërtetë është ajo e atij që i beson Allahut, Ditës së Gjykimit, engjëjve, librit, pejgamberëve dhe pasurinë që e do, ua jep të afërmëve, bonjakëve, të varfëve, udhëtarëve, lypësve dhe për lirimin e robërve, dhe ai që e fal namazin, e jep zeqatin, dhe ata që kur premtojnë e zbatojnë, dhe të durueshmit në skamje, në sëmundje dhe në flakën e luftës. Të tillët janë ata të sinqertit dhe të tillët janë ata të devotshmit. "(Sure el-Bekare, 177)

Në shoqëritë pa dashuri, egoiste, të ngrira, robotike, edukohen gjenerata arrogante dhe mospërfillëse që shmangin kontaktin me sy dhe përshëndetjen me njëri-tjetrin, që nuk ndihmojnë nevojtarët se jetojnë me mentalitetin "secili për vete" dhe që vendosin parësore nevojat dhe interesat e tyre. Burimi i vërtetë i degjenerimit, i cili po rritet shpejt në Kohët e Fundit, është mungesa e dashurisë në shoqëri.

Mungesa e dashurisë vret qelizat e trupit

Adnan Oktar: Kur besimi i dikujt është i dobët, mishi i personit dhe eshtrat e tij prishen, prishen këmbët e tij, prishen flokët e tij, koka e tij prishet, ai e humb mendjen e tij dhe trurin. Kjo është për shkak se mungesa e dashurisë dhe dhembshurisë vret qelizat e trupit. Ajo shkakton një efekt toksik. Trupi nuk mund të durojë atë. Ai mund ta durojë një herë apo dy herë, por pastaj ato vajzat dhe djemtë e bukur fillojnë të shëmtohen. Ata shkatërrohen. Ata flejnë deri në mbrëmje; pastaj zgjohen dhe nuk dijnë se çfarë të bëjnë. Prishet goja e tyre, truri bëhet i humbur, memoria është e dobët, ata janë të shkatërruar. Shejtani bën një magji të tillë. Ai mer besimin nga njerëzit dhe kur besimi është zhdukur, trupi i njeriut shkatërrohet. Funksionet e trurit ulen. Humbet vëmendja; humbet kujtesa, aftësia për të menduar humbet gjithashtu. Trupi fillon të sulmojë qelizat e veta. Edhe lëkura dhe dhëmbët tyre prishen, ata janë të shkatërruar.

Kur ekziston besimi qelizat janë të kënaqura. Qelizat e flokeve, qelizat e vetullave, hundës, gojës, gjuhës, kudo do të jenë janë të kënaqura. Kjo është për shkak se besimi është si shërbet për qelizën. Qeliza nuk ushqehet vetëm me gjak, sepse shpirti komandon trupin. Është shpirti që e mban atë gjallë me lejen e Allahut. Edhe shpirti ushqehet me besim. Kur ju e largoni besimin nga shpirti, shpirti shkatërrohet dhe ai fillon të sulmojë trupin. Ai nuk mund të qëndrojë më brenda trupit, ai rrënohet.

Shpirti është shpirti i Allahut. Ai është i pafajshëm, por ai shkatërrohet përballë mosbesimit dhe dëshiron të çlirohet nga trupi. Pastaj ai fillon të sulmpjë trupin dhe pastaj personi shkatërrohet. Kjo i bën njerëzit të çmendem. Sepse kur ne u krijuam në fillim, jemi krijuar sipas besimit. Ne jemi krijuar në një mënyrë të tillë që të mbijëtojmë me besim. Kur besimi humbet, të gjitha këto çregullime nervore dhe fizike fillojnë. Një individ shkatërrohet sapo besimi i tij apo saj humbet. Mungesa e besimit e bën personin të çmendet. Një individ është i shëndetshëm, i mirë, i bukur, i qetë dhe i hapur në atë masë që ai ose ajo ka besim. Prandaj Allahu zbulon në ajetin, "Ne do t'i japim atij të mira në këtë botë; si dhe pasuri, rehati dhe lehtësi”. Allahu i Plotfuqishëm thotë: "Ne i dhamë Ibrahimit të mira në këtë botë", masha'Allah. (Nga Intervista zotit Adnan Oktar të datës 25 prill 2012 për Aç)

Për sa kohë që një individ pret dashurinë e vërtetë nga njerëzit të cilët nuk e duan Allahun dhe nuk zbatojnë moralin e mirë të përshkruar në Kur'an, e njëjta gjë do t’ju ndodhë kurdoherë. Njerëzit të cilët i përshkruajë All-llahut shokë (All-llahu është larg kësaj) në vend që të kërkojnë dashuri nga Allahu i Cili është pronari i vërtetë i dashurisë, do të gjejnë vetëm një imitim të dashurisë së vërtetë dhe do zhgënjehen përgjatë gjithë jetës së tyre.

"Evropa është kundër Islamit Fanatik"

Sat, 06 Apr 2013 12:11:05 +0300

Në shfaqjen e tij të drejtpërdrejtë në Kanalin A9 TV, Adnan Oktar iu përgjigj pretendimit se Evropa është kundër Islamit, dhe tha: "Evropa nuk është e krishterë, por ateiste. NëEvropë kishat janë bosh. Por Evropa nuk është kundër Islamit. Ata janë kundër fanatizmit dhe cilësisë së ulët. "

Adnan Oktar më tej shtoi," Evropa nuk do të dojë një jetë që do ta turbullojë, një jetë në të cilën çdo gjë është e ndaluar. Në fanatizëm, nga ana tjetër, çdo gjë është e ndaluar. Nëse Evropa do ta shihte llojin e Islamit në mënyrën se si Shokët e Profetit tonë (saas) jetuan, nëse ata do e shihnin cilësinë e Islamit, ata menjëherë do ta pranonin atë "

Këtu janë deklaratat e Adnan Oktar.:

"A e dini se kundër cilit lloj të Islamit Evropës është kundër? (Ata janë) kundër Islamit fanatik. Nën maskën e Islamit, disa muslimanë përmendin copëtimin e njerëzve, ata thonë se do të vrasin të gjithë ata që nuk i kryejnë lutjet. Ata thonë se të krishterët duhet të shtyhen mënjanë në rrugë. Ata thonë se gurët do të informojë për hebrenjtë dhe ata do ti presin(copëtojnë) të gjithë, gratë dhe fëmijët. Kjo është ajo që Evropianët urrejnë. Evropa urren fanatikët, përndryshe pse ata do të ndjeheshin të shqetësuar nga cilësia e muslimanëve?

Për shembull, më parë i kemi quajtur Freemasonë, tani ne i thërrasim përsëri. Ata vijnë me krenari dhe na afrohen me dashuri. Njerëzit largohen nga fanatikët. Pse ata do të largoheshin nga muslimanët? Ata largohen jo nga muslimanët por nga tipat e pamëshirshëm dhe psikopat. "

Nëse Islami siç kanë jetuar shokët e Profetit tonë (saas) do të ishte i pranishëm, e gjithë Europa do ta pranonte atë. Për shembull Evropianët duan të qeshin, por fanatikë thonë: "Ju nuk mund të qeshni!" Gratë Evropiane duan të jenë të bukura dhe me stil, por fanatikët thonë, "ata do të vrasin të gjithë ata që nuk e falin namazin ose që nuk japin lëmoshë. A do ta pranonin ato një model të tillë?

Por në qoftë se do ishte kjo situatë: ka shumë zonja të hirshme, me cilësi të lartë. Janë ato zonjat veshur me shami dhe ato që nuk e kanë veshur shaminë, por ato të gjitha vishen në një mënyrë shumë të civilizuar dhe të denjë. Çdo njeri është i qeshur, i dashur, i sinqertë dhe shumë i pastër. Tavolinat e tyre dhe shtëpitë janë të cilësisë më të lartë. Pse nuk do ta pranonin ata këtë? Krishterimi nuk është një çështje për Evropën. Evropa nuk është fare e krishterë. Ështe e vështirë të gjeni ndonjë të krishter në Evropë. Krishterimi ka vdekur në Evropë. Shkoni dhe shikoni kishat, ato janë të gjitha bosh. Evropianët e konsiderojnë krishtërinim si legjendë. Rinia evropiane nuk beson në të, në asnjë mënyrë. Ateizmi dhe

mungesa e fesë është përhapur gjerë në Evropë. Kishat në Evropë mbyllen njëra pas tjetrës. Shërbimet mbahen vetëm kur ka vdekje ose për dasma. Përveç këtyre

shërbimeve, kishat janë më së shumti bosh. Rrjedhimisht, Krishtërimi nuk i interesonEvropës. Sistemi i fanatizmit që ka ndodhur si rezultat i keqpërdorimit të Islamit është i tmerrshëm.

ENTUZIAZMI PËR TË FOLUR RRETH ISLAMIT U JEP NJERËZVE GJALLËRI

Sat, 30 Mar 2013 11:59:22 +0200

Përse besimtarët ndiejnë nevojën për tu folur të tjerëve me entuziazëm rreth Islamit ? Cila është arësyeja që besimtarët janë vazhdimisht entuziastë?

Allahu tregon se ka një grup midis besimtarëve të cilët i therrasin njerzit në rrugën e mirë dhe të drejtë:

"Le të jetë një shoqëri nga ju që ftoni në çka është e dobishme, përkrahni drejtësinë, dhe ndaloni të këqijat. Këta janë fituesit."(Surja Al ‘Imran, 104)

Sipas këtij vargu të Allahut,Muslimanët e sinqertë përpiqen tu tregojnë njerzve rreth bukurive të moralit të Kuranit dhe gabimin e të jetuarit në papajtueshmëri me ketë moral dhe ti drejtojnë ata drejt fesë së Allahut.Përderisa ata jetojnë me moralin e bukur të fesë,dhe e dinë se kjo sjell një jetë teper te rehatshme për njerzit, ata duan që edhe te tjerët të pëjetojnë të njëjtën paqe dhe bukuri.Ajo që është më e rëndësishme është se perderisa ata e dinë se sa real ështe ferri, ata duan që të gjithë njerzit të jetojnë një jetë që ta kënaqë Allahun dhe kështu të shmangin vuajtjet e ferrit.

Ështe shume e rëndesishme që qoftë edhe vetëm një person të shohë të vërtetën,sepse këte person e pret një jetë e përtejme në kopështe ose ne ferr si rezultat i punëve te kësaj jete.Duke qënë se ata përballen me të gjithë llojet e sakrificave,ka rëndësi edhe në qoftë se vetëm një person shpëtohet nga ferri dhe arrin kënaqësinë e Allahut.

Kur është e nevojshme ata shpenzojnë muaj dhe vite, ditë e natë në mënyrë të tillë që ta familjarizojnë personin me moralin e fesë dhe që ai të përqafojë këtë moral superior.Në të njëjtën mënyre, ata mund të përdorin të gjitha burimet e tyre financiare për një person të vetëm me dëshirë dhe entuziazëm.Entuziazmi i tyre u jep forcë të madhe fizike dhe shpirtërore. Ata vazhdojnë të flasin rreth fesë së Allahut në menyrën më të mirë deri në fund të jetës së tyre.Gjithsesi duhet sqaruar se besimtarët vazhdojnë predikimet e tyre me të njëjtin entuziazëm edhe nëse asnjë njeri nuk gjen besimin nëpërmjet përpjekjeve të tyre. Kjo sepse përgjegjësia e tyre eshtë vetëm të flasin rreth fesë. Allahu është Ai i cili i drejton njerzit. Ne Kuran eshtë shpallur se pavarësisht përpjekjeve të thella dhe të sinqerta të Profetit tonë (saas), shume politeistë në Mekë nuk besuan dhe Allahu ia kujtoi Profetit (saas) këtë situatë në vargun, " Nuk mund t’i udhëzosh ata që i do. Zoti është Ai i vetmi që udhëzon në përputhje me vullnetin e Tij, dhe në përputhje me njohurinë e Tij për ata që meritojnë udhëzimin.” (Surja El-Kasas, 56).

Entuziazmi dhe ngazëllimi i besimtarëve ndryshon shumë në kuptim nga " entuziazmi i bazuar në interes vetiak"

Entuziazmi i besimtarëve vjen si rezultat i dashurise dhe perkushtimit te tyre ndaj Allahut. Ata e kanë drejtuar dashurinë e tyre pasionante jo ndaj kësaj bote, por ndaj Allahut i cili i krijoi ata nga asgjeja, u siguron atyre jetesën, u jep atyre jetë dhe eshte i gjithemeshirshem dhe i dhembshur.

Arësyeja më e rëndesishme për ketë është se besimtarët i vlerësojnë gjerat me mendje të hapur. Ata janë ne dijeni se Allahu është Ai i Cili jep jetë, mbron te gjitha krijesat e gjalla dhe jo të gjalla në tokë dhe se të gjitha qëniet e tjera perveç Tij janë të varura prej Tij.

Per shkak të dashurisë dhe përkushtimit të tyre ndaj Allahut, ata përpiqen ta kënaqin Allahun gjatë jetës se tyre. Dëshira për te fituar kënaqësinë e Allahut është burimi me i rëndësishem i entuziazmit dhe lumturisë së besimtarëve. Dëshira për te fituar kënaqësinë e Allahut dhe për te shkuar në Kopështin që Allahu ka përgatitur për besimtarët u jep atyre një fuqi të pafundme,entuziazëm dhe lumturi.

Njezit te cilët nuk jetojnë sipas vlerave morale të fesë duket se entuziazmohen shumë kur përfshihen interesat e tyre. Megjithate, kut takojne nje situatë në konflikt me interesat e tyre, ata e humbasin të gjithë entuziazmin dhe gëzimin e tyre. Për shkak se nuk kanë besim të sinqertë në Allah dhe botën e përtejme, ata harrojnë shume udhëzime të fesë në ato momente.

Ata nuk besojnë se jeta e kësaj bote është krijuar si sprovë, dhe se Ai do ti testoje njerzit me shume incidente në dukje te mira ose të këqija dhe se Ai do ti shpërbleje ata të cilët tregojne durim. Për shkak të sëmundjes në zemrat e tyre ata i kap mosbesimi dhe (Allahu është përtej kësaj.) ata dyshojnë në ndihmën e Allahut. Në vend që të besojnë Allahun, ata bien në dëshpërim dhe fillojnë të bejnë supozime rreth Allahut. Kështu sëmundja e tyre, të cilën ata mundohen ta fshehin në zemrat e tyre, fillon të shfaqet në bisedat e tyre. Ne Kuran ështe shpallur se të tille njerëz do ta humbasin papritur entuziazmin e tyre në situata te tilla dhe do fillojnë të dyshojnë në premtimin e Allahut si:

“Hipokritët dhe ata me dyshime në zemrat e tyre thanë, “Çka na premtoi Zoti dhe i dërguari i Tij nuk ishte asgjë më shumë se një iluzion.’” (Surja El-Ahzab, 12)

Sigurisht, ata sillen në këtë menyrë, sepse nuk kanë besim të fortë në zemrat e tyre. Këta njerëz nuk mund të kuptojnë se çdo gjë me të cilën ata përballen është e krijuar si një sprovë dhe se ata dallohen prej atyre me sëmundje në zemër nga reagimet e tyre ndaj sprovës. Besimtarët të cilët kanë besim të sinqertë përjetojnë paqen dhe entuziazmin e të qënit i dorëzuar tek Allahu me një besim të fortë dhe njohjen se ndihma e Allahut është afër.

Cili është burimi i entuziazmit të besimtarëve?

“Mu’minët (besimtarët) janë ata që besojnë në Zotin dhe të dërguarin e Tij, dhe e arrijnë gjendjen e të mos pasurit asnjë dyshim çfarëdo qoftë ai, dhe përpiqen me paratë e tyre, dhe jetët e tyre për Zotin. Këta janë të sinqertit." (Surat El-Huxhurat, 15)

Siç është shpallur në vargun e mësipërm, në Kuran Allahu i përcakton besimtarët si "ata që kishin besim dhe nuk kishin asnjë dyshim dhe kanë luftuar në rrugën e Allahut". Kjo karakteristikë e besimtarëve shpjegon shumë qartë entuziazmin në zemrat e tyre. Gjithashtu, besimtarët përpiqen për vlerat në të cilat ata besojnë pa dyshuar, pavarësisht se çfarë ndodh, vetëm me forcën e dhënë nga enthusiazmi i fesë së tyre.

Një tjetër arsye që e mban gjallë entuziazmin e besimtarëve është se ata jetojnë midis frikës dhe shpresës siç është shpallur në vargun, " Mos e korruptoni tokën pasi që është rregulluar, dhe adhuronie Atë nga druajtja dhe shpresa. Padyshim, mëshira e Zotit është e arritshme për të drejtit.” (Surja El-A'raf , 56)

Të jetosh midis frikës dhe shpresës "do të thotë.:

Besimtarët nuk munden kurrë të jenë plotësisht të sigurt nëse Allahu është i kënaqur me ta apo jo, dhe nëse ata kanë treguar moralin i cili mund të shpërblehet me Xhennetin e Tij. Prandaj, ata janë në dijeni te dënimit të Allahut në Ditën e Gjykimit dhe vazhdimisht përpiqen për ta përsosur moralin e tyre. Në të njëjtën kohë ata e dinë në ndërgjegjen e tyre se ata janë përpjekur sa kanë mundur që të mund të fitojnë kënaqësinë dhe dashurinë e Allahut. Kështu ata kanë shpresën e madhe se mund të arrijnë bekimin dhe Kopështin e Allahut i cili është pafundësisht i mëshirshëm. Në momentin që ata përjetojnë këto dy ndjenja, shpresën dhe frikën, njëkohësisht, ata kurrë nuk i shohin përpjekjet e tyre të mjaftueshme dhe nuk e konsiderojnë veten larg nga gabimet dhe mangësitë. Siç është shpallur në ajetin, "...Ata bashkojnë çka Zoti ka urdhëruar të jetë e bashkuar, ia kanë frikën Zotëruesit të tyre, dhe i frikësohen llogaridhënies së llahtarshme.” (Surja Ar-Rad, 21), ata janë të vetëdijshëm për dënimin e Allahut në çdo moment. Ata e përqafojnë fenë e Allahut me entuziazëm dhe shfaqin nje përpjekje të madhe. Frika e tyre ndaj Allahut i ruan nga frika ose pasiviteti dhe mban gjallë entuziazmin e tyre vazhdimisht. Duke e ditur se Allahu i përgezon ata të cilët besojnë dhe bëjnë vepra të mira me Xhennetin e Tij , i gjalleron ata. Në këmbim të këtij entuziazmi të vazhdueshëm, Allahu u premton besimtarëve këtë lajm të mirë:

" Jepu lajme të mira besimtarëve, që ata kanë merituar nga Zoti bekim shumë të madh."( Surja al-Ahzab, 47)

Besimtarët janë entuziastë dhe të vendosur në lutjet e tyre

Një njeri besimtar i afrohet me entuziazëm lutjeve të tij. Ai i kryen lutjet e tij pesë herë në ditë, si dhe abdesin dhe agjërimin siç ka urdhëruar Zoti tone i Plotfuqishëm gjatë gjithë jetës së tij me entuziazëm. Siç është transmetuar nga Omar Bin (ra), i Dërguari i Allahut (saas) ka thënë:

"Islami është i bazuar në pesë shtylla. Dëshmia se nuk ka zot tjetër përveç Allahut dhe se Muhameti (saas) është i Dërguari i Allahut. Kryerja e namazit, dhënia e lëmoshës, vajtja në pelegrinazh në Qabe ne shtëpinë e Allahut dhe agjërimi në Ramazan "(Bukhari, Besimi 1, 2, Interpretimi i ajetit (2) 30;... Muslim, Besimi 19-22 për më tepër shikoni në Tirmidhi, Imani 3; Nesaî, Besimi 13)

Entuziazmi i besimtarëve është krejtësisht i ndryshëm nga entuziazmin i atyre që nuk jetojnë me vlerat morale të fesë. Në krahasim me gëzimin e tyre të përkohshëm, ai i besimtarëve është një entuziazëm i vazhdueshëm i bazuar mbi besimin në Allahun.

www.a9.com.tr

Në Kuran vihet në dukje se të gjithë Profetët u përpoqën me entuziazëm të madh dhe gëzim për tu thënë të tjerëve Fjalën.

Edhe pse çdo profet është ballafaquar me një sërë të vështirësish në kohën që u përcillte njerzve fjalën e Zotit , ata kurrë nuk kanë qenë të frikësuar. Por e kundërta, ata janë përpjekur në çdo mënyrë për tu treguar komunitetit të tyre rrugën e drejtë. Në Kur'an, përpjekjet e sinqerta të profetit Nuh (as) në këtë drejtim janë theksuar si me poshtë:

"Ai tha, “Zotëruesi im, i ftova njerëzit e mi natë e ditë. Por ftesa ime vetëm e rriti neverinë e tyre. "Sa herë që i ftova të falen për Ty, ata i vunë gishtat e tyre në veshët e tyre, e mbuluan veten me rrobat e tyre, këmbëngulën, dhe u bënë mendjemëdhenj."Pastaj i ftova publikisht. "Pastaj iu thash me zë të lartë, dhe fola me ta privatisht. "Thash, ‘Lutjuni Zotëruesit tuaj për falje; Ai është Falës.” (Surja Nuh, 5-10)

Siç është shpallur në vargjet, profetit Nuh (as) predikonte vlerat morale të fesë me entuziazëm në mënyrë të tillë që të familjarizonte zemrat e njerëzve me besimin me te cilin ai jetonte. Ai fliste rreth madhështisë së Allahut ditë dhe natë. Sa herë që ata dëgjonin për rrugën e drejtë, ata ia kthenin shpinën kësaj thirrjeje me kokëfortësi. Në sajë të entuziazmit dhe gëzimit të profetit Nuh (as) 's për të predikuar vlerat morale të fesë dhe realizuar urdhërat e All-llahut, ai nuk u ndikua nga veprimet e tyre dhe vazhdoi misionin e tij me një vendosmëri të thellë. Pavarësisht arrogancës së tyre, ai kërkoi mënyra të ndryshme për t'i bërë ata të besonin. Ai donte ti shpëtonte nga sistemi jofetar në të cilën ata jetonin duke u treguar atyre për ekzistencën e Allahut, ndonjëherë haptas e ndonjëherë fshehtas. Megjithatë, është e rëndësishme që të mos harrojmë se Profeti Nuh (as) dhe ata që predikojnë fenë e Allahut me entuziazëm të madh dhe të sinqeritetë do të shpërblehen për çdo fjalë që ata flasin dhe çdo përpjekje që ata bëjnë në këtë rrugë-nga dëshira e Allahut -ashtu siç është shpallur në vargun:

"Ata janë që pendohen, adhuruesit, lartmadhëruesit, medituesit, përkulësit dhe përulësit, përkrahësit e drejtësisë dhe ndaluesit e të këqijave, dhe mbajtësit e ligjeve të Zotit. Jepuni lajme të mira besimtarëve të tillë." (Surja Bera'ah) Allahu lajmëron ata që urdhërojnë për të mirë dhe ndalojnë të keqen.

NË KURAN, ÇDO POPULL KA PASUR NJË PRIJËS

Mon, 25 Feb 2013 15:07:38 +0200

HADITH: I dërguari (pqmt) ka thënë: “Nëse jeni tre vetë, caktoni njërin nga ju që të jetë prijës. (Munavi, Feidhul Kadir, I, 431 (Muslimi, Nesaiu, Ahmedi)

ÇDO BASHKËSI E NJERËZVE KA NJË PRIJËS

(Përkujto) Ditën kur do të thërrasim secilin njeri me prijësin (librin, pejgamberin, shënimet e veprave) e tyre. E atij që i jepet libri i tij nga e djathta e tij, të tillët i lexojnë shënimet e tyre (të mira), dhe nuk u bëhet e padrejtë asnjë fije. (Isra, 71)

PROFETI IBRAHIM (A.S.) ISHTE BËRË PRIJËS I NJERËZIMIT

Përkujto (O i dërguar) kur Zoti i vet, Ibrahimin e provoi me disa obligime, e ai i përmbushi ato, e Ai i tha: "Unë po të bëj ty prijës (imam) të njerëzimit!" Ai tha: "(bën o Zot) Edhe nga pasardhësit e mi!" (Zoti) Tha: "Mirësinë Time nuk mund ta gëzojnë mizorët!" (Bekare, 124)

ATA QË JANË PËRGJEGJËS

O ju që besuat, bindjuni All-llahut, respektoni të dërguarin dhe përgjegjësve nga ju... (Nisa, 59)

Madje kur u vjen atyre (munafikëve) ndonjë lajm qetësues (kur fitojnë myslimanët) ose shqetësues (kur dështojnë), ata e përhapin atë, sikur t'ia linin atë (përhapjen lajmit) Pejgamberit dhe përgjegjësve të tyre, ata do dinin të nxjerrin përfundime (se si do të duhej shpallur). ... (An-Nisa, 83)

DIJETARËT E DEVOTSHËM (NJOHËSIT E DITURISË HYJNORE)

Ne e zbritëm Tevratin, në të cilin është udhëzimi i drejtë dhe drita. Sipas tij gjykuan ndaj atyre që ishin jehudi, pejgamerët që ishin të bindur, gjykuan edhe dijetarët e devotshëm e paria fetare, ngase ishin të obliguar ta ruanin librin e Allauhut dhe ishin mbrojtës të tij. Prandaj, mos u frikësoni nga njerëzit, vetëm Mua të më frikësoheni dhe mos i ndërroni argumentet e Mia për pak send. E kush nuk gjykon me atë që e zbriti All-llahu, ata janë mohues. (Surat al-Mai’da /44)

NË KURAN, MUSLIMANËT LUTEN QË TË BËHEN SHEMBULL PËR TË DEVOTSHMIT

…ata që thonë: "Zoti ynë, na bën që të jemi të gëzuar me (punën) e grave tona dhe pasardhësve tanë, e neve na bën shembull për të devotshmit". (FurKan, 74)

MBRETI I EGJIPTIT: PROFETIT JUSUF (A.S.) I ËSHTË DHËNË POZITË E LARTË SI KËSHILLTAR I BESUESHËM

Mbreti tha: "Me sillni mua atë, theshtë ta veçoj për veten time!" (ia sollën Jusufin) E pasi që bisedoi me të tha: "Tash ti ke pozitë dhe je i besueshëm".

(Jusuf 54)

PROFETI JUSUF (A.S.) BËHET PËRGJEGJËS (MENAXHER)

Ai (Jusufi) tha: "Më cakto mua përgjegjës të depove të vendit, unë jam besnik i dijshëm". (Jusuf, 55)

ALLAHU I JEP PUSHTET PROFETIT JUSUF (A.S.)

Dhe kështu Ne Jusufit i dhamë pozitë në vend (në Egjipt) zinte vend aty ku dëshironte. Ne e pajisim me të mira tona atë që duam, e Ne nuk ua humbim shpërblimin punëmirëve. (Jusuf, 56)

FORCA E DHULKARNEJNIT

Të pyesin ty për Dhulkarnejnin, thuaju: "Do t'ju rrëfej për punën e tij me Kur'an (me shpallje)". Ne i mundësuam atij forcë në tokë dhe i dhamë mundësi për çdo send që të mund të arrijë. (Kehf, 83-84)

FARAONI UDHËHEQ POPULLIN E VET NË KËTË BOTË DHE NË DITËN E KIAMETIT

Te faraoni dhe rrethi i tij, e ata iu bindën urdhërit të faraonit, po urdhëri i faraonit nuk ishte mençuri.

Në ditën e kijametit ai (faraoni) i prinë popullit të vet dhe i fut në zjarr. Sa i shëmtuar është ai vend i ofruar.

(Hud,97-98)

BIJTË E ISRAILIT KËRKOJNË NJË SUNDUES NGA ALLAHU

A nuk ke marrë vesh për parinë e bijëve të israilit pas Musait? Kur i patën thënë një të dërguarit të tyre (Shem'unit): "Cakto për neve një sundues e të luftojmë në rrugën e All-llahut!"… (Bekare, 246)

TALUTI SI SUNDUES

Pejgamberi i tyre u tha: "All-llahu caktoi sundues tuajin Talutin". Ata thanë: "Si mund të jetë ai sundues yni, kur ne kemi më shumë meritë se ai për sundim, madje ai edhe nuk është i pasur? Ai tha: "All-llahu e zgjodhi atë sundues tuajin dhe e pajisi me dituri të gjerë e me fuqi trupore!" All-llahu ia jep sundimin e vet atij që do, All-llahu është dhurues i madh, i dijshëm. (Bekare, 247)

SHENJA E SUNDIMIT

Pejgamberi i tyre u tha: "Shenjë e sundimit të tij është që t'ju sjellë arkën, që e bartin engjëjt, dhe që në te gjeni qetësim (shpirtëror) nga Zoti juaj, e edhe diçka që ka mbetur nga thesari i familjes së Musait dhe Harunit. S'ka dyshim se ky, po qe se jeni besimtarë, është një fakt për ju". (Bekare, 248)

XHALUTI (GOLIATI): UDHËHEQËS I USHTRISË

E kur dolën përballë Xhalutit dhe ushtrisë së tij, thanë: "Zoti ynë! na dhuro durim! na i përforco këmbët tona dhe na ndihmo kundër pabesimtarëve! (Bekare, 250)

MBRETËRIT E BIJËVE TË ISRAILIT

Përkujto (O i dërguar) kur Musai i tha popullit të vet: "O popull imi, përkujtojeni dhuratën e All-llahut ndaj jush, kur në mesin tuaj dërgoi pejgamberë, ju mundësoi të jeni sundues dhe ju dha çka nuk i dha askujt nga popujt. (Maide, 20)

PROFETI SULEJMAN (A.S.) SI UDHËHEQËS

Kthehu te ata (i tha kryesuesit të të deleguarëve), se për Zotin ne do t'u vijmë atyre me një ushtri, së cilës ata nuk do të mund t'i bëjnë ballë dhe do t''i dëbojmë prej aty të nënshtruar e të poshtëruar! (Neml, 37)

PROFETI SULEJMAN (A.S.) SI UDHËHEQËS USHTRIE

E Sulejmanit ishte tubuar ushtria e vet që përbëhej nga exhinët, nga njerëzit dhe nga shpendët dhe ata mbanin rendin. (Neml, 17)

PROFETI SULEJMAN (A.S.) KISHTE KËSHILL

Njëri prej xhinëve të vrazhdë (Ifriti) tha: "Unë do ta sjellë atë ty, para se të ngritesh nga vendi yt (në Këshill), unë për të kam fuqi dhe jam i sigurt!" (Neml, 39)

UDHËHEQËS I MILINGONAVE

Deri atëherë kur ariitën mbi luginën e buburrecave, një buburrëc tha: "O ju buburreca, hyni në vendet tuaja që të mos u coptojë Sulejmani dhe ushtria e tij duke mos ju vërejtur". (Neml 18)

UDHËHEQËSE FEMËR: MBRETËRESHA E SEBËS

Në të vërtetë unë gjeta një grua që po i sundonte ata (Popullin e Sebes) dhe asaj i ishte dhënë çdo send, e ajo kishte një fron të madh. (Surat an-Naml, 23)

Ajo tha: "O ju pari, më sugjeroni në këtë çështje timën se unë nuk do të vendosi asgjë derisa edhe ju të jepni pëlqim!"

Ata (paria) i thanë: "Ne jemi të fuqishëm dhe jemi luftëtarë të rreptë, por puna qëndron te ti, e ti mendo se çka do të na urdhërosh!"

Ajo tha: "Kur sunduesit e pushtojnë ndonjë vend, ata e rrënojnë atë e parinë më të zgjedhur të atij vendi e nënshtrojnë. Kështu ata veprojnë!"

PROFETËT SI UDHËHEQËS TË MUSLIMANËVE

Ai (All-llahu) është që e dërgoi të dërgarin e Tij me udhëzim të drejtë e fe të vërtetë, e për ta bërë që të dominojë mbi të gjitha fetë, edhe pse e urrejtën idhujtarët. (Teube, 33)

SUNDIMI I BOTËS NGA UDHËHEQËSIT: ATYRE QË U ËSHTË DHËNË PUSHTETI

E Ne duam t'i lartësojmë ata që u shtypën në tokë, t'i bëjmë udhëheqës dhe t'i bëjmë trashëgues, dhe atyre t'u japim pushtet në tokë, e faraonit, Hamanit dhe ushtrisë së këtyre dyve t'ua tregojmë atë që ruheshin (ia kishin frikën). (Kasas, 5-6)

…dhe ata të cilët i kushtojnë kujdes kohës së namazit të tyre.

Të tillët janë mu ata trashëgimtarët.

(Mu’minunë, 9-10)

…Ai (faraoni) tha: "Do t'ua mbysim djemtë e do t'i lëmë të gjalla gratë e tyre për shërbim, ne jemi dominues mbi ta".

Popullit të vet Musai i tha: "Kërkoni ndihmë prej All-llahut dhe keni durim. S'ka dyshim se toka është e All-llahut, ia lë në trashëgim atij që nga robët e tij, e ardhmja e lumtur është për të devotshmit.

(A’raf / 127-128)

Ne e kemi shënuar në Zebur (në librat e shenjtë) pas shënimit (në Lehvi Mahfudh), se me të vërtetë tokën do ta trashëgojnë robtë e Mij të mirë.

Ne këtë (që u përmend) ka mjaft për një popull të dëgjueshëm.

(Enbija’, 105-106)

E atij populli që ishte i nënshtruar i trashëguam lindje e perëndim të tokës, që Ne e bekuam (me të mira), ndërsa për durimin që patën, u plotësua fjala më e mirë (premtimi i vërtetë) e Zotit ndaj beni israilve; rrënuam atë që bënte faraoni i tij, si dhe atë që kishin ndërtuar ata. (Surat al-A’raf, 137)

SI SHËMBËLLTYRË (UDHËHEQËS SHEMBULLORË)

Dhe ata i bëmë shembëlltyrë që udhëzonin sipas urdhërit Tonë, i orientuam në punë të mira, në falljen e namazit, në dhënien e zeqatit, dhe ata ishin adhurues Tanë të sinqertë. (Enbija’, 73)

PARIA E RREMË

Ky është një grumbull që bashkohet me ju (u thonë engjëjt parisë): "Mos paqin komoditet as mirëseardhje (thonë paria)!" Ata janë që do të digjen në zjarr. Ata (të shtypurit) thonë: "Jo, juve mos u qoftë as mirëseardhja, as komoditeti; ju jeni që na e përgatitët këtë!" Sa vendqëndrim i keq është!

(Sad, 59-60)

ZËVENDËSUESIT (SUNDUESIT) NË BOTË

Ai është që ju bëri sundues (zëvendësues) në tokë (pas shkatërrimit të atyre që ishin më parë) dhe lartësoi në një shkallë më të lartë disa nga ju mbi të tjerët, për t'ju sprovuar në atë që ju dha. All-llahu është ndëshkues i shpejtë, është që falë e Mëshirues. (En’am, 165)

Ata (populli i Musait) thanë: "Ne ishim të shtypur para se të na vije ti, e edhe pasi na erdhe". Ai (Musai) tha: "Është shpresë se All-llahu do ta shkatërrojë armikun tuaj (faraonin), e ju do t'ju bëjë ta zëvendësoni në këtë vend, e do t'ju shikojë se si ju veproni". (A’rafë, 129)

Pastaj juve ju bëmë zëvendësues pas tyre në Tokë për t'ju parë si do të veproni. (Junus, 14)

A është Ai që i përgjigjet nevojtarit (të mjerit) kur ai e thërret, duke ia larguar të keqen e juve ju bën mbizotërues të tokës. A ka zot tjetër pos All-llahut? Jo, por ju shumë pak përkujtoni. (Surat an-Neml, 62)

Ai është që juve ju bëri zëvendësues në Tokë,… (Surah Fatir, 39)

DAVUDI (A.S.) SI ZËVENDËSUES (SUNDIMTAR)

O Davud: "Ne të kemi bërë sundimtar në tokë, e ti pra gjyko me drejtësi mes njerëzve… (Sad, 26)

NJERËZIT E HUDIT, SUNDIMTARË

… Përkujtoni kur Ai ju bëri sundimtarë pas popullit të Nuhut dhe ju shtoi fuqinë fizike. Përkujtoni të mirat e All-llahut që të gjeni shpëtim. (A’rafë,69)

NJERËZIT E THEMUDIT, SUNDIMTARË

Përkujtoni All-llahun kur Ai ju bëri sundimtarë pas Adit, ju vendosi në tokë. (A’rafë,74)

NJERËZIT E NUHUT, SUNDIMTARË

E ata (populli i tij) e konsideruan atë rrenacak e Ne e shpëtuam atë dhe ata që ishin bashkë në anije, dhe i bëmë që ata të jenë pasardhës (zëvendësues)… (Junus,73)

AJETET KURANORE PËR LUTJEN DHE PRITJEN E SHPËTUESIT (UDHËHEQËSIT)

Ç'keni që nuk luftoni për Zotin dhe për (t'i shpëtuar) të paaftit: nga burrat, nga gratë e nga fëmijët, të cilët luten: "Zoti ynë! nxirrna nga ky fshat (Meka), banorët e të cilit janë mizorë. Jepna nga ana Jote shpëtim e ndihmë!" (Nisa’, 75)

Po ju menduat se do të hyni në Xhennet, pa u provuar edhe ju me shembullin e atyre që ishin para jush, të cilët i patën goditur skamjet e vuajtjet dhe qenë tronditur, sa që i dërguari thoshte, e me te edhe ata që kishin besuar: "Kur do të jetë ndihma e All-llahut?!" Ja (u erdhi ndihma) vërtetë ndihma e All-llahut është afër!" (Bekare, 214)

Allah ka urdhëruar muslimanët të jenë të bashkuar, uniteti është obligim

Tue, 19 Feb 2013 21:48:11 +0200

MUSLIMANËT JANË NJË UMET

Kjo fé është e juaja dhe është e vetmja fé (e shpallur), kurse Unë jam Zoti juaj, pra më adhuroni vetëm Mua. Po ata e ndanë çështjen e fesë dhe u përçanë mes vete (u ndanë në grupe: monoteistë, politeistë, jehudi, të krishterë, zjarrputist etj.), mirëpo, që të gjithë do të vijnë te Ne. (Enbija, 92-93)

Dhe kapuni që të gjithë ju për litarin (fenë dhe Kur’anin) e All-llahut, e mos u përçani! Përkujtojeni nimetin e All-llahut ndaj jush, kur ju (para se ta pranonit fenë islame) ishit të armiqësuar, e Ai i bashkoi zemrat tuaja dhe ashtu me dhuntinë e Tij aguat të jeni vëllezër. Madje ishit në buzë të greminës së xhehennemit, e Ai ju shpëtoi prej tij. Po kështu All-llahu ua sqaron juve argumentet e veta që ju ta gjeni të vërtetën e lumtur. (Ali Imran, 103)

S’ka dyshim se besimtarët janë vëllezër, pra bëni pajtim ndërmjet vëllezërve tuaj dhe kini frikë All-llahun, që të jeni të mëshiruar (nga Zoti). (Huxhuratë, 10)

Dhe respektojeni All-llahun e të dërguarin e Tij, e mos u përçani mes vete, e të dobësoheni e ta humbni fuqinë (luftarake). Të jeni të durueshëm se All-llahu është me të durueshmit. (Enfalë, 46)

ALLAHU KA URDHËRUAR GJITHË MUSLIMANËT TË QËNDROJNË SË BASHKU

Ç’keni që nuk luftoni për Zotin dhe për (t’i shpëtuar) të paaftit: nga burrat, nga gratë e nga fëmijët, të cilët luten: “Zoti ynë! nxirrna nga ky fshat (Meka), banorët e të cilit janë mizorë. Jepna nga ana Jote shpëtim e ndihmë!” (En-Nisa, 75)

Luftoni ata derisa të mos mbetet idhujtari (besimi i kotë), e i tërë adhurimi të bëhet vetëm për All-llahun. Po nëse ata ndalen (i japin fund mosbesimit), All-llahu është mbikëqyrës për atë që veprojnë. (Enfalë, 39)

…edhe ata që kur i godet e padrejta, i kundërvihen. (Shura, 39)

All-llahu i do ata që luftojnë në rrugën e Tij, të rreshtuar si të jenë ndërtesë e fortifikuar. (Safë,4)

MUSLIMANËT TË QËNDROJNË TË BASHKUAR

Te All-llahu numri i muajve është dymbëdhjetë (sipas hënës), ashtu si është në librin e All-llahut prej ditës kur krijoi qiejt dhe tokën. Prej tyre katër janë të shenjtë. Kjo është fe e drejtë. Pra, mos e ngarkoni (me mëkat) veten tuaj në ata (katër muaj). LUFTONI TË GJITHË IDHUJTARËT PA DALLIM, SIÇ JU LUFTOJNË ATA JUVE PA DALLIM, e dijeni se All-llahu është me ata që ruhen (të këqijave). (Teube, 36).

MUSLIMANËT TË QËNDROJNË TË BASHKUAR NËN UDHËHEQJEN E IMAMIT

Përkujto (O i dërguar) kur dole nga familja jote që TU PËRCAKTOSH BESIMTARËVE VENDET PËR LUFTË, e All-llahu është që dëgjon (fjalët) dhe që kupton (qëllimet). (Ali Imran, 121)

E SA PEJGAMBERË PATI QË SË BASHKU ME TË LUFTUAN TURMA TË MËDHA BESIMTARËSH dhe për atë që i goditi në rrugën e All-llahut, ata nuk u dobësuan dhe as nuk u përulën. All-llahu i do durimtarët. (Ali Imran, 146)

DILNI (NË LUFTË), LE T’JU VIJË (LUFTA) E LEHTË OSE E RENDË, LUFTONI PËR HIR TË ALL-LLAHUT ME PASURINË TUAJ DHE ME VETEN TUAJ; kjo është gjëja më e dobishme për ju, nëse e kuptoni. (Teube, 41)

O PEJGAMBER! NXITI BESIMTARËT PËR LUFTË. Nëse prej jush janë njëzet të durueshëm, (trima të fuqishëm), do t’i mundni dyqind, e nëse janë njëqind, do t’i mundni një mijë sish që nuk besuan, për shkak se ata janë njerëz që nuk kuptojnë (pse luftojnë)... (Enfalë, 65-66).

SINTEZA E PROTEINAVE NË QELIZË ËSHTË NJË MREKULLI

Thu, 31 Jan 2013 12:19:54 +0200

Çdo proces në trup zhvillohet anë të proteinave. Për këtë arsye, çdo qelizë ka nevojë për proteina në çdo moment.

Si rezultat, proteina duhet të jetë prodhuar në trup çdo sekondë.

Vendi në qelizë ku prodhohet protein eshte ADN.

Kur ndonjë prej 100 trilion qelizave a më shumë në trup kanë nevojë për proteina, dërgohet një mesazhi tek ADN nga rruga e hormoneve. Proteinat në ADN, me fjalë të tjera në enzimat, shkojnë në veprim në mënyrë që të marrin kodin e nevojshëm për proteina të prodhuara nga ADN.

Mënyrë që enzimet të gjejnë informacionin e nevojshëm që të jetë në gjendje të prodhojë një proteinë e vetme është sikur të jesh duke u përpjekur për të gjetur një faqe të vetme në një enciklopedi me 1.000 vëllime.

Kjo pjesë e ADN-së që përmban këtë kod është e hapur. Enzimat hapin pjesën përkatëse të spirales dhe e mbajnë atë të hapur deri në fund të seksionit përkatës nga ku do të nxirret edhe kodi. Nuk ka nevojë për ndonjë pjesë të tjera të jetë e hapur. Ndërsa këto enzime mbajnë hapur skajet e pjesës së nevojshme për kodin, një tjetër enzime arrin në vendin e ngjarjes dhe prodhon një kopje të nenit në fjalë.

Kopja e ekstraktuar quhet "lajmëtar i ARN." ARN vendos fabrikën ku proteina është për t'u prodhuar.

I dërguari i ARN me kujdes transporton kopjen dhe lë bërthamën. Nuk ka derëtarë që presin në dalje nga bërthama gjatë kësaj faze. Ata vendosin se çfarë mund të hyjë në bërthamë apo jo dhe të hapin portën në përputhje me rrethanat.Porta është e hapur gjithmonë për të dërguarin e ARN.Dërguari i ARN merr kopje dhe niset në bërthamë, transporton kopjen direkt në ribozome, fabrika ku protein e re do të prodhohet. Lajmëtari ARN lidhet tek pjesa përkatëse të ribozomi dhe fillon përgatitjet për prodhimin e proteinës së re.

Në mënyrë që prodhimi të marrë vend në ribozomi, fabrika me fjalë të tjera, materiale të papërpunuara duhet të sillen dhe të instalohen në përputhje me kodin.

Këto materiale të papërpunuara janë aminoacidet. Këto janë sjellë nga "transferimit ARN." Të amino acidet janë sjellë brenda dhe të krijojnë një zinxhir të lavdishëm të proteinave, të përbërë nga të paktën njëqind sekuenca secili.

Aminoacidet lidhen me njëri-tjetrin me bono kimike të veçanta të njohura si "lidhjeve peptide". Këto bono kimike janë disa nga lidhjet më të fuqishme të të gjithave. Proteinat prandaj kanë një strukturë shumë të shëndoshë dhe nuk janë dëmtuar lehtë nga faktorë të jashtëm.

Mënyra se si këto amino acide janë rregulluar përcakton edhe natyrën e kësaj proteine. Prandaj, është jashtëzakonisht e rëndësishme që secili amino acid të vijojë në rend. Enzimat kurrë nuk e bëjnë një gabim në rendin e krijuar. Pasi zinxhiri i ri i proteinave është prodhuar, ajo është dërguar në një seksion të veçantë në fabrikë, në ribozomi me fjalë të tjera, ku ai merr një formë të veçantë tre-dimensionale duke qenë palosur në mënyra të ndryshme. Kjo formë tre-dimensionale e krijuar nga kjo kanate pleating përcakton natyrën e proteinave. Përveç nëse është dhënë një formë të veçantë proteina nuk mund të funksionojë, edhe nëse sekuencë është plotësisht e saktë.

Kur zinxhiri merr formën e tij tre-dimensionale, procesi tashmë është kompletuar. Një proteinë e re është ndërtuar. Kur proteina e re niset në këtë seksion të veçantë, një enzimë arrin në skenë. Ajo zgjedh proteinën e ndërtuar rishtas dhe e kryen atë drejtë atje ku është e nevojshme në qelizë.

Procesi i sintezës së proteinave, të përshkruara këtu në terma shumë të përgjithshme, bëhet në çdo qelizë, 2.000 herë në sekondë. Të gjitha komponentët dinë vetëm se çfarë duhet të bëjnë si ata kryejnë procesin. Nuk është një enzimë të vetme që dështon për të arritur objektivin dhe objektivat e saj; prodhimi nuk shkon keq në brendsi të fabrikës, kanate e veçantë e zinxhirit të proteinave të reja kurrë nuk është harruar, të dërguarit kurrë nuk humbin.Qeliza është e vetëdijshme për rëndësinë dhe natyrën delikate e këtij prodhimi në çdo moment.

Ata e dinë, sepse çdo pjesë e qelizave vepron sipas frymëzimit të Zotit tonë në çdo moment. Çdo enzimë, çdo amino acid dhe çdo atom që shkon për t'i bërë ato lart është një manifestim i fuqisë së pafund të Allahut të Plotfuqishëm. Gjithçka ka ulur kokën e vet te Zoti i Plotfuqishëm, Zoti ynë dhe Sundues i gjithësisë, Ai i Cili është i gjithëpranishëm në të gjitha kohët. Çdo gjë është në dijen e Tij dhe të gjitha gjërat i janë dorëzuar Atij. Krijimin i gjithë këtyre botëve nga asgjëja është një çështje më e lehtë për Allahun të Mëshirshmit.

Vetëm e Tij është çka ka në tokë, All-llahu është Ai që s’ka nevojë për asgjë, është i plotfuqishmi i falënderuari. (Haxh, 64).

ÇFARË DËSHTOJNË TË MARRIN PARASYSH DARVINISTËT

Wed, 30 Jan 2013 15:18:10 +0200

Evolucioni Ndërkombëtare

Sun, 05 Aug 2012 17:25:20 +0300

The portents of the end times are one single whole - Albanian

Mon, 21 May 2012 11:43:11 +0300

HARMONIA NË UNIVERS

Sat, 21 Apr 2012 15:18:16 +0300

Udhëtimi i Fluturës Kafshë

Mon, 08 Aug 2011 10:30:49 +0300

Ka disa lloje kafshësh të gjalla në botë ku secila prej tyre ka karakteristika të ndryshme. Disa kafshë udhëtojne nga njëri skaj i tokës te tjetri. Edhe pse trupat e tyre janë të vegjël, ata mund të shkojnë në distanca të gjata pa humbur rrugën e tyre. Le ta shikojmë këtë në një nga këto krijesa fluturash monarku.

Udhëtimi i Fluturës Monarke

Flutura Monarke jeton në Jug të Kanadasë.

Ashtu si të gjitha fluturat e tjera, Monarku kalon nëpër një sërë ndryshimesh para se ajo të lindë. Së pari, nëna Monark lëshon vezët e saj në sipërfaqen e një flete.Larvat që çelin nga vezët ushqehen me gjethe për një kohë dhe pastaj kthehen në vemje. Pastaj ata bëjnë një fole të mbyllur për veten e tyre e quajtur fshikëz.

Fshikëza Monarke është e lidhur me degën e një peme me një shtojcë të hollë, por të fortë. Vemja transformohet në fshikëz dhe ngadalë del pak më vonë. Në fillim krahët e saj janë të ulur, por ata plotësohen kur gjaku derdhet mbi to.Tani Monarku është gati për të fluturuar.

Monarkët kanë një karakteristikë shumë të veçantë që i dallon ata nga llojet e tjera të fluturave. Në një vit ka katër breza të ndryshme të Monarkut. Tre të parët kanë një shtrirje mesatare jete deri në 5-6 javë. Për brezin e katërt është krejt ndryshe. Ky brez shkon në një udhëtim që zgjat rreth 8 javë dhe mbijeton tamam në kohë të mjaftueshme për ta përfunduar atë.

Udhëtimi fillon nga qendra Monarke të ndryshme në jug të Kanadasë dhe lëvizin në jug.Një grup do të shkojë në Kaliforni dhe një tjetër do të shkojë më larg në jug të Meksikës. Këto grupe të ndryshme të fluturave Monarke takohen në udhëtimin e sikur të kishin marrë një urdhër nga një qendër e vetme, dhe pastaj do ta vazhdojnë udhëtimin e tyre së bashku.

Këto flutura fillojnë udhëtimin e tyre në një kohë të veçantë pikërisht në ekuinoks vjeshtës, kur ditët dhe netët janë të njëjtën gjatësi.

Pas fluturimit për dy muaj, ata arrijnë në pyjet e ngrohta të jugut. Pemët mbulohen me miliona Monarke. Monarkët do të qëndrojnë këtu nga dhjetori deri në mars dhe gjatë këtyre 4 muajve ata nuk do të hanë asgjë. Ata mbijetojnë me yndyrën e depozituar në trupat e tyre, dhe vetëm pinë ujë.

Lulet që të fillojnë të çelin në pranverë janë të rëndësishme për Monarchs. Tani, pas pritjes 4 muaj ata trajtojnë veten në një festë me nektar. Dhe ata ruajnë energji të mjaftueshme për udhëtimin e tyre të kthimit në Amerikën e Veriut. Pikërisht në kohën kur dita dhe nata janë në të njëjtën gjatësi kolonia fillon të fluturojë në veri. Ata plotësojnë udhëtimin e tyre dhe do të lindin brezin që do të sigurojë vazhdimësinë e species së tyre.

Gjenerata e re është e para e vitit dhe do të jetojë rreth një muaj e gjysmë. Më vonë vijnë i dyti dhe brezi i tretë ... ... ... Kur vjen brezi i katër,t fillon udhëtimin nga e para. Ato do të jetojnë më gjatë se gjashtë muaj të tjerë dhe zinxhiri do të vazhdojë ....
Tani, le të mendojmë për një moment në lidhje me këtë udhëtim të mrekullueshëm:

Si është e mundur që një në çdo katër breza lind një brez për të mbijetuar 6 muaj më gjatë se të tjerët?
Çfarë e bën këtë jetë të gjatë kësaj gjenerate dhe pse gjithmonë vijnë së bashku në muajt e dimrit?
Si është e mundur që fluturat fillojnë udhëtimin e tyre apo të migrimit saktësisht në kohën kur dita dhe nata janë njësoj dhe si ata arrijnë të bëjnë këtë llogaritje të mirë?
Si e di brezi i sapo lindur Monarchs rrugën në një udhëtim që ajo kurrë nuk ka bërë më parë?
E gjithë kjo tregon se fluturat Monarke janë krijuar sipas një plani të përsosur për migrimin e tyre dhe ata në përputhje me çdo detaj të atij plani. Sikur të kishte gabim të paktën në planin, fluturat Monarkenuk do tëishin në gjendje të migronin. Në këtë rast, të gjithë fluturat do të vdisnin në të ftohtin e dimrit dhe për pasardhësit e fluturave Monarke do ti ishte fundi.
Këto krijesa kanë qenë padyshim posaçërisht krijuar dhe mësuar për të përfunduar këtë udhëtim të jashtëzakonshëm që ata ndërmarrin çdo vit. Autori i këtij krijimi i mrekullueshëm është Perëndia i Plotfuqishëm, Zoti i qiellit dhe tokës, Krijuesi dhe Gjykatësi i të gjitha gjërave ekzistuese.

Zogjtë endës

Zogjtë endës bëjnë fole nga thurja dhe gërshetimi me bar.

Për të bërë një fole, zogu endës më parë formon një çati trekëndëshe. Më vonë, duke përdorur katër lloje të ndryshme nyjesh, ai e mbyll këtë hapësirë

Çdo çerdhe ka një çati të fortë, mure dhe hyrje.

Gjëja e parë që shpendët duhet të bëjnë është që të lidhin një pjesë të gjatë të hollë bari në një degë të hollë.

Por kjo nuk është aq e lehtë. Për të vënë këtë nyjë të vetme në vend, zogut endës, vërtetë i duhet që të punojë shumë.

Është shumë e rëndësishme që nyjen e parë ta bëjë si duhet. Përndryshe, nuk ka asnjë pikë mbështetëse për të vazhduar për të ndërtuar folenë. Nëse nyja e parë është bërë gabimisht, fazat e mëvonshme do të jenë të gabuara për shkak se ata mbështeten në nyjën e parë. Nyjet shumohen dhe një rreth formohet.

Zogut i duhet të llogarisë me saktësi përmasat e rrethit që ka ndërtuar. Ky rreth duhet të jetë mjaft i madh për atë për të hyrë, por shumë i vogël për zogjtë më të mëdhenj, si ka mundësi që zogu pothuajse gjithmonë ka sukses në matjen e këtij rrethi në madhësinë e duhur?

Pasi endet rrethi themelore është dhe të mbyllen anët, shpendët endës fillojnë për të ndërtuar çatinë. Nga lart poshtë atë vënë edhe barin teh më teh. Me durim duke aplikuar këtë teknikë, ai përfundon duke ndërtuar një fole të përsosur. Kur ne shikojmë në pemë zogjtë weaver që jetojnë në të, shohim se nuk është vetëm një shtëpi, por një qytet gjigant i përbërë nga qindra shtëpi. Çdo zog endës ndërton të njëjtin lloj shtëpie në mënyrë që Zoti e ka mësuar atë.

MIGRIMI i Salmoneve

Salmonet jetojnë në lumenj në bregun perëndimor të Amerikës së Veriut.

Nëna Salmon pjellë vezët e saj në vende të cekët në lumë. Salmonjtë e rinj që çelin ushqehen nga një qeskë e ushqimit brenda vezës. Disa javë më vonë ata mund të gjejnë ushqim në lumë. Ata jetojnë në lumë për rreth një vit.

Salmonjtë janë krijuar me aftësinë për të jetuar, si në ujë të freskët ashtu dhe kripë. Qëllimi i kësaj është fshehur në udhëtimin e mrekullueshëm që ky peshk do të bëjë.

Një ditë pranverore mijëra salmonj fillojnë të migrojnë përgjatë lumit. Pas një udhëtimi që do të zgjasë disa javë, ata më në fund arrijnë në destinacionin e tyre në Oqeanin Paqësor.

Sapo të mbërrijnë në oqean, një ndryshim strukturor ndodh në trupin e salmonit duke bërë të mundur që peshqit të jetojnë në ujë të kripur. Në 1-4 vitet e ardhshme ata do të kalojnë distanca të mëdha nëpër oqean. Nga brigjet e Amerikës do të kalojnë në brigjet e Alaskës, ata do të notojnë në një hark të madh ndaj Japonisë dhe do të kthehen përsëri. Në fund të udhëtimit të tyre, salmonjtë janë të përgatitur për një tjetër udhëtim të jashtëzakonshëm të fundit dhe më të vështirin e jetës së tyre. Ata do të kthehen në shtëpitë e tyre, që është, shtrati i lumit ku kanë lindur.

Ata do të hyjnë në të njëjtin lumë ku kanë notuar deri vite më parë për të arritur te oqeani, por këtë herë ata do të notojnë në drejtim të kundërt, që është, në rrjedhën e sipërme kundër rrymës. Asnjë pengesë nuk do ti ndalojë ato. Ata hidhen nga uji për të kaluar ujëvarat dhe për të vazhduar udhëtimin e tyre. Ata mund të kërcejnë mbi pengesat të larta deri në 3 metra.

Ndonjëherë ata vazhdojnë në marrjen e udhëtimeve deri në 3.200 kilometra.Gjatë kësaj periudhe ata nuk hanë asgjë, duke përdorur energjinë që ruajtën ndërsa ata ishin në oqean. Dhe së fundi, pa humbur, ata arrijnë në shtratin e lumit atje ku kanë lindur vitet e para dhe lëshojnë vezët e tyre atje. Ata e kanë bërë detyrën e tyre.

Ky migrim i salmonit është një nga udhëtimet më të mahnitshme në natyrë. Pasi kalojnë vite në oqeanin, mijëra salmone e gjejnë lumin ku kanë lindur? Për ta bërë këtë ata kanë për të gjetur lumin e tyre ndërmjet mijëra lumenjëve që derdhen në Paqësor.Pastaj atyre i duhet që të notojnë përgjatë këtij lumi, pa humbur dhe të saktë e me vendim të drejtë në çdo pirun të shumtë përgjatë kursit të lumit.

Salmoni e menaxhon këtë detyrë në dukje e pamundur. Shumë mirë, po si mund ata të menaxhojnë këtë dhe pse?Kërkimet shkencore kanë treguar se salmonjtë kanë një sistem të krijuar posaçërisht ndijor që u lejon atyre për të përfunduar udhëtimin e tyre. Në mënyrë që të gjejnë drejtimin e tyre në oqean, ata janë krijuar me busulla natyrore që të mund kuptojnë fushën magnetike të tokës. Falë kësaj, ata mund të gjejnë drejtimin e tyre në ujërat e Oqeanit Paqësor, pa humbur.

Por pyetja me të vërtetë e rëndësishme është se si do e gjejnë salmonjtë shtratin e lumit ku kanë lindur? Për këtë, një sistem shumë i ndryshëm nga një busull natyrale është e nevojshme.

Hulumtim lidhur me këtë çështje ka treguar se vendlindjen e tyre salmonjtë e gjejnë duke ndjekur aromën e saj.
Ne kurrë nukmund ta imagjinojmë se lumenjtë kanë aromë të tyre. Por në realitet, çdo lum në botë ka vet përbërjen e saj kimike. Dallimet në mes këtyre përbërjeve kimike janë përgjithësisht në një mënyrë të vogël se ata të mund të zbulohen nga çdo krijesë.

Me përjashtim të salmonit ... ..

Le të mendojmë për një moment në lidhje me historinë e jashtëzakonshme të salmon:

Ju do të vëreni se çdo fazë të udhëtimit të salmon ka qenë llogaritur me kujdes.Së pari, fakti se ka një program që urdhëron salmonin të kthehet në lumin ku ka lindur vite më parë është një mrekulli e madhe.

Përveç kësaj, sistemi natyror busull që lejon salmonin të gjejë rrugën e tilj në oqean dhe faktin se ky peshk ka të nuhaturit më të ndjeshëm të botës nuk janë sigurisht gjëra që kanë ardhur nga rastësia.

Të gjitha këto gjëra tregojnë se salmoni është një krijesë e krijuar posaçërisht për migrimin e përcaktuar për të. Ai i Cili i ka krijuar salmonin me këto karakteristika të jashtëzakonshme, është Zoti, Krijuesi i të gjitha gjallesave dhe Zoti i të gjitha botëve.

Në Kur'an, Zoti thotë se do të jemi në gjendje të shohin artin e tij krijues në të gjitha qeniet e gjalla:

Dhe në krijimin tuaj dhe të gjitha krijesat e Ai është përhapur për të ka argumente për njerëzit me siguri. (Kur'an, 45: 4)

AE DINI ... ... ... ... ... ... ... ..?
POÇAT E BLETËVE

Kush i bën këto enë që ju po shihni? Një lloj i bletëve! Kjo bletë bën një baltë që ngjitet nga përzierja e pështymës së saj me tokën me lagështi. Duke përdorur këtë baltë, e bën këtë enë .Ashtu si qeniet njerëzore kur bëjnë qeramikë, bleta bën poçe me baltë. Kur poçja ka mbaruar, bleta nuk harron që të shtojë pjesën e gojës në krye.

Kur poçja ka mbaruar, bleta shkon me pjesën e pasme e trupit të saj në seksionin e gojës dhe shtron një vezë brenda tij. Pasi vë një pjesë të ushqimit në poçe, ajo e vulos dhe fluturon larg. Larvat që çelin nga vezët e thyejnë poçen më vonë dhe dalin ngaajo vetë në jetën e tyre të re. Këto janë poçe të thyera dhe të braktisura nga bletët e rinj.

Bletët e rinj dalin dhe, me pa asnjë trajnim, fillojnë të bënë poçe të përsosura siç bënë dhe nënat e tyre. Zoti është ai që I mëson atyre këtë punë artistike të mrekullueshme.

PËRFUNDIM

Krijesat që pamë në këtë film na tregojnë aftësitë që Zoti i ka dhënë atyre. Të gjitha këto krijesa sillen për shkak të frymëzimit të Zotit.

Zoti na ka krijuar dhe të gjitha gjërat e tjera që jetojnë në botë. Duke i dhënë çdo krijesë karakteristikat e tij dalluese, Zoti tregon në qeniet njerëzore madhështinë e Tij krijuese artistike. Është detyra jonë që ti tregojmë njerëzve për madhështinë dhe madhështinë e Zotit dhe për të dhënë Atij falënderimet. Allahu na informon neve për këtë fakt në Kur'an:

Gjithë falënderimi i takon Zotit, Zotit të qiejve dhe Zotit të tokës, Zotit të gjitha botëve.Të gjithë madhështia i takon Atij në qiej e në tokë Ai është Ngadhënjyesi, i Urti.(Kur'an, 45: 3)

Kafshë që mund të fshihen

Thu, 21 Jul 2011 13:58:42 +0300

Çdo krijesë në natyrë ka cilësi të ndryshme në varësi të kushteve mbizotëruese në vendin ku ai jeton.

Disa kafshë fshihen duke përdorur teknika të maskuara. Pra, ata nuk mund të zbulohen në mjedisin e tyre, sepse paraqitja e tyre shkrihet me ngjyrat dhe dizajnet në vendin ku ata jetojnë.

Disa luajnë me roledhe të tjerët përdorin taktika të zgjuara.

Tani le të shohim së bashku këto karakteristika interesante që kafshët kanë dhe të shohim disa shembuj të artit krijues të Zotit në natyrë.

Maskimi
Përqëndrohuni tani me kujdes në atë që ju do të shikoni . A mund të shihni ndonjë kafshë të fshehur këtu? Nuk është e lehtë, apo ajo? Le të shohim së bashku:
Këtu është një merimangë e bardhë ....
Këtu është një gjarpër i palëvizshëm si një degë ...
Një toad i fshehur mes gjetheve të thatë ....
Të gjitha këto janë shembuj interesante të maskimit në natyrë. Këto na tregojnë se maskimi është një metodë e krijuar posaçërisht për të fshehur.

Disa krijesa kanë një ngjyrë dhe dizajn që përputhet me mbulojën e tokës së vendit ku ata jetojnë. Për shembull, është shumë e vështirë të vërehet një tigër i fshehur në bar të verdhë.

Luanët janë krijuar me ngjyrat e fushave ku ata jetojnë. Për këtë arsye, ata lehtësisht mund të fshihen në bar të thatë. Disa mjeshtër të vërtetë në maskim jetojnë në tokat më të ftohta të botës, në zonat pranë poleve.

Zogjtë polarë
Është vjeshtë.
Ka rënë dëborë në një zonë shkëmbore. Janë dy zogj të fshehur këtu. Mund ti shikoni?Ato kanë mbetur atje.
Është gati e pamundur që të shihen në mjedisin natyror ku ata jetojnë, sepse ata janë maskuar në mënyrë të mrekullueshme nën pendët e tyre që duket tamam si tokë.
Tani, le ti shohim pak më nga afër.
Puplat e bardha të zogjve janë kopje si bora.
Copat e tokës të pambuluara nga dëbora kanë lënë gjurmë me kujdes në krahët e shpendëve.
Toka dhe zogjtë duken njëlloj ... është pothuajse e pamundur për ti dalluar mes tyre.
Është dimër. Çdo gjë është e mbuluar me borë.
Ka një ndryshim të mrekullueshëm në organet e shpendëve polarë. Ata nuk i kanë pendët e errët! Përsëri, kjo është pothuajse e pamundur për të bërë vetë nga zogu i bardhë në dëborë.
Zogu nuk e kupton këtë, por trupi i tij është kamufluar në mënyrë të përkryer.
Ka pupla të zeza rreth syve të tij për të parandaluar që të verbohet nga drita që reflekton bora.
Tani është pranverë.
Bora ka filluar të shkrihet. Bimët kanë filluar të dalin nga bora e shkrirë. Pupla të reja janë shfaqur në trupin e shpendëve, ato janë në të njëjtën ngjyrë si bimët e reja.
Dhe tani është stina e verës.
Bora e gjitha ka shkrirë dhe mbulesa e tokës duket.
Përsëri shpendët tregojnë një maskim të mahnitshëm.
Ju do të vini re se ka një ndryshim të planifikuar qëllimisht të shpendëve. Trupi i tyre që mbuluar me pupla në përputhje me mbulesën që merr toka në stinë të ndryshme.
Përsëri, është pothuajse e pamundur që të ta shikojmë atë në bar ...
Le të mendojmë pak për këtë shfaqje të mrekullueshme maskimi.
Zogjtë nuk mund të përshtatit ngjyrën me mjedisin vetë e rastësisht.
Ato nuk e kanë inteligjencën për të realizuar maskimin që i duhet.
Në këtë rast, kush ia jep aftësinë për këtë maskim të mahnitshëm?
Kush e di llojin e maskimit që i duhet shpendëve polarë në çdo stinë?
Kush i zgjedh ngjyrat dhe harton mjedisin në pendët e zogut ashtu si një artist?
Ka vetëm një përgjigje për këto pyetje.
Zoti ikrijoi shpendët dhe Ai i dha atyre cilësi të tilla.

Shembuj të Ndryshëm Maskimi

Kafshët që maskohen, jetojnë jo vetëm në tokë, por gjenden edhe në dete.
Shikoni, ky peshk në pamje të parë duket sikur është fshehur në një algë deti. Por po ta shihni më nga afër do të zbuloni se nuk është kështu. Nuk është fshehur te alga, por një kale deti i krijuar që të duket si algë deti.
Kjo krijesë që në fillim duket si një sfungjer deti është në të vërtetë një peshk ...

Ka dy gunga në këtë degë ... por një prej tyre është një merimangë e maskuar ...

Merimanga maskon veten përsëri në momentet e rrezikut dhe ju nuk do mund ta dalloni atë nga një xhunga në degë.
Ka një insekt të fshehur në këto gjethe .... tamam këtu!
Ju do të vini re se nuk ka dallim në mes të trupit e këtij insekti dhe një flete të vërtetë.
Çdo detaj është krijuar pa të meta për shkak të fletë-si venat e mbi të.
Ka një tjetër insekt në këto gjethe të verdha. Le të përpiqemi që ta gjejmë atë.
Këtu është një insekt i maskuar në mënyrë të përkryer. Është pothuajse e pamundur që ta dallosh atë në fletë.
Krahu i insekteve ka të gjitha detajet delikate të një gjethe tëzverdhur deri në njollat e saj dhe çngjyrosja.

Këtu është një insekt që duken si një pjesë e një fletë.
Tani le të mendojmë pak kush projekton hartimin e këtyre krijesave: Këto krijesa nuk mund të mendojnë . Ata nuk janë të vetëdijshëm se ata duhet të duken si një gjethe në mënyrë që të mbijetojnë.

Edhe nëse ata të ishin në dijeni, ata nuk mund të marrin formën e një flete mbi trupat e tyre.
Pra, kush i ka prodhuar këto vizatime kështu me qëllim që të dizejnojnë në krahët e këtyre krijesave?

Këto vizatime janë dëshmi të caktuara të Krijuesit i Cili solli këto krijesa në ekzistencë ...
Krijuesi i Cili e bëri këtë krijesë me dizajne të tillë të mrekullueshme dhe tregoi mjeshtërinë dhe fuqinë e Tij për ne në këtë mënyrë është Zoti i Plotfuqishëm, Zoti i botrave.

Ky objekt plot gjallëri në një degë duket vetëm si një gjethe e thatë në ngjyrën dhe formë e saj.
Por kjo nuk është një gjethe e tharë, por është në fakt një fshikëz flutur. Për shkak të metodë të përsosur të maskimt që Zoti ia dha, e pambrojtur brenda vemjes përfundon zhvillimin e saj pa u vënë re nga armiqtë e saj dhe del si një flutur e re.
Kjo merimangë e bardhë është duke pritur për prenë e saj në buzë të një luleje pjesë të bardhë ...

Në këtë mënyrë, nga pikëpamja që kur një flutur të ndalojë në qendër të lules,të mos e dallojë merimangën që ka të njëjtën ngjyrë dhe dizajn si të lules. Merimanga është maskuar shumë mirë saqë ndonjëherë flutura ulet mbi mbi të pa e vërejtur.
Tani ju jeni duke parë një Orkide trëndafili. Por jo e gjithë ajo që ju shikoni është pjesë e orkides. Është një tjetër krijesë që i përshtatet tërësisht me tone, ngjyra dhe madje edhe formën e lules. Kjo është një mantis i maskuar në mënyrë të përkryer duke u lutur ...

Kjo ngjashmëri e përkryer në projektimin, formën dhe ngjyrën është me siguri mantisi nuk e ka projektuar vetë. Zoti i Plotfuqishëm, i Cili krijoi të gjitha gjërat, na tregon mjeshtërinë e tij edhe një herë në këtë shembull.
Në një ajet të Kuranit, Zoti na tregon se Ai i krijoi gjallesat përsosmërisht:

Ai është Zoti-Krijuesi, Bërësi, Shpikësi, Formësuesi ... (Kur'an, 59: 24)

Maskimi i fluturave

Ndër mrekullitë e maskimit në natyrë, fluturat zënë një vend të veçantë. Njolla të mëdha në formë syri janë vendosur në krahët e disa lloje fluturash. Këto sy të rreme përbëjnë një nga taktikat më të rëndësishme mbrojtjese të fluturës.

Sa herë që flutura është në rrezik, për shembull, kur një zog është në kërkim për diçka për të ngrënë, flutura mblidhet, hap krahët e saj të gjerë. Tani ajo duket si fytyra e një krijese të madhe. Duke parë këto sy të rreme, zogu frikësohet e fluturon shpejt.

Kush e bën këtë të projektim në krahët e fluturës?

I tillë dizajn nuk mund të jetë rezultat i rastësisë, siç pretendojnë disa njerëz.

Ky dizajn në krahët e fluturës na tregon edhe një herë krijimin artistik të Zotit.

Përveç syve të saj të rreme, flutura ka aftësi të tjera të mahnitshme maskimi.Fluturat kur ulem mbi një bimë mund të shkrihen me ngjyrat e asaj bime.

Në mënyrë që të jenë në gjendje që ta bëjnë këtë, ajo së pari duhet të shqyrtojë përbërjen bimore dhe pastaj të ndryshojë trupin e saj me atë ngjyrë. Por një flutur nuk mund ta bëjë rastësisht e vetë këtë.Ky dizajn në fluturat është një dëshmi e qartë e krijimit.

Zogjtë POTOO

Zogu potoo që jeton në xhunglat e Venezuelës është një mjeshtër i maskimit.

Ngjyra e puplave të shpendëve dhe ngjyra e lehut të pemës ku ai ulet janë njësoj.

Le të shikojmë me kujdes. Ju mund të shihni në ekran lehun e pemës dhe pendët e zogjve së bashku. Pema është në të majtë dhe shpendi është në të djathtë me një ngjashmëri të përsosur ...

Aluzioni i vetëm që mund të dallojë zogun nga larg është sqepi i tij dhe sytë e tij.
Por zogu di si të përdorë dizajnin në trupin e tijj dhe fillon të luajë oposum në momente të rrezikut.

Ai mbyll sqepin dhe sytë e tij dhe bëhet i ngurtë.

Tani duket si një pjesë e një dege.

Këtu është një dizajn i shquar ....

Edhe kur mbyll sytë e tij, ai ende mund të shikojë rreth e qark me hapje të veçantë nën qepallat e saj.

Kur rreziku ka kaluar, ai relaksohet dhe ndal së vepruari.

Shumë mirë, por kush e mësoi këtë zog që të veprojë në këtë mënyrë?

Përsëri kemi ardhur ballë për ballë me një të vërtetë, është krijimi artistik pa të meta dhe pakrahasim i Zotit i cili krijoi çdo gjë.

Krijesa që vishen

Disa kafshë vishen për të fshehur veten nga armiqtë e tyre. Gjëja interesante është se disa larva të insekteve të sapo çelur mund ta bëjnë këtë.

Mozaiku në këmbë që ju shihni këtu është në fakt një larvë e vogël. Kostumi i saj është bërë nga copa të vogla prej guri që me kujdes janë vendosur mbi të dhe kanë bërë një maskim të përsosur.

Larvat kanë kostume të ndryshme. Ata kanë kostume të bërë nga pjesë druri, ata gjithashtu bëjnë kostumet për veten e tyre edhe nga gjethet.

Këto krijesa të sapo dalë nga veza nuk dinë asgjë për botën e jashtme, ata janë larva pa intelegjencë apo vetëdije. Pra, pse ata kanë ngarkesë të peshave të rënda në shpinë?
Veprimtaria e këtyre krijesave është një metodë inteligjente maskimi e projektuar. Maskimi nuk i përket krijesave që e shfaqin atë, por në një tjetër Fuqie që i rregullon ato.

Zoti krijoi të gjitha këto cilësi të mrekullueshme të qenieve të gjalla, dhe ata janë të gjithë prova të inteligjencës dhe njohurisë së Tij të pafund.

Zogjtë e ARTË

Aftësia maskuese të shpendëve të artë, aftësia e tyre në aktrim, cilësitë e tyre të guximit dhe të vetë-sakrificës i bëjnë ata krijesa me të vërtetë të mrekullueshëm.
Ky zog që jeton në Patagonia bën folenë e tij në një kullotë të hapur. Menjëherë para se nëna zog të vendosë vezët, zonën e mbulon me dizajne tokë. Kjo përbën një lloj mbrojtje të veçantë e krijuar për të maskuar vezët. Pra, vezët nuk do të vërehen mbi bar.

Nëse një grabitqar, qenie njerëzore, ose një rrezik tjetër i afrohet folesë , zogu i artë bën disa lëvizje befasuese.

Ai rrëshqet nga foleja e tij dhe fillon të ecë rrjedhshëm.
Pastaj ai imiton një zog me krah të thyer në bar.
Kur i huaji i vjen afër, ai fillon të ecë përsëri.

Më larg, ai shtrihet në tokë përsëri duke pretenduar sikur është plagosur.
Qëllimi i tij është që të shkëpusë vëmendjen e të huajit që po i afrohet folesë.
Kur rreziku kalon, ai ndalet së vepruari dhe fluturon e kthehet në fole.
Këtu zogu tregon sjellje mahnitëse.

Është një akt i madh vetëflijimi për një zog të vogël, për të vënë veten në rrezik për të vegjlit e tij.
Kjo vetë-sakrificë nuk mund të shpjegohet nga teoria e evolucionit, e cila pretendon se kafshët janë egoistë.

Shembulli i shpendëve të artë diskrediton këtë supozim dhe tregon edhe një herë se Zoti ka krijuar kafshët me sjelljen e tyre inteligjente dhe vetë-flijimin.

Le të mendojmë Përsëri

Sa herë që ne shikojmë në natyrë, ne gjithmonë shohim të njëjtën të vërtetë: Fakti që Zoti ka krijuar të gjitha kafshët dhe çdo gjë të gjallë në mënyrë të përsosur është një provë e krijimit.

Metodat e maskimit dhe sjellja inteligjente që kemi parë në këtë film janë vetëm disa shembuj. Secila prej specieve apo kafshëve në natyrë i ka cilësitë dhe karakteristikat superiore të saj të krijuar enkas.

I gjithë ky krijim të mrekullueshëm i takon Zotit të Plotfuqishëm, Zotit të qiellit dhe të tokës dhe gjithçka që shtrihet në mes.

Kjo është detyrë e njerëzve të zgjuar për të menduar për krijimin e Zotit dhe për të lartësuar dhe për ta lavdëruar Atë.
Një ajet në Kuran thotë:

Gjithë falënderimi i takon Zotit, Zotit të qiejve dhe Zotit të tokës, Zotit të gjitha botëve.E gjithë madhështia i takon Atij në qiej e në tokë Ai është Ngadhënjyesi, i Urti.(Kur'an, 45: 36-37)

NJERIU I VOGËL NË KULLË

Sat, 16 Jul 2011 00:02:11 +0300

Ne do ta shpalosim këtë të vërtetë në këtë libër. Ajo që ne do të shpjegojmë këtu, sipas të gjitha gjasave, do të jetë në kundërshtim me shumë ide dhe koncepte me të cilat ju jeni familiarizuar deri më tani. Megjithatë është një e vërtetë konkrete e bazuar në dëshmi shkencore. Prandaj, është e pamundur që të hidhet poshtë kjo e vërtetë kur njeriu mendon për të në një mënyrë të arsyeshme dhe logjike, në vend se t’iu përmbahet paragjykimeve të njohura.

Mos harroni kurrë se injorimi i të vërtetës apo mospranimi për të menduar për të nuk i sjell asnjë dobi një personi. Nëse dikush thotë: “Jo, unë jetoj në një planet në një gjithësi të pafund, jo në një dhomë të mbyllur,” atëherë ai duhet ta dëshmoj këtë të vërtetë. Nëse nuk mundet, atëherë besimi i verbër në një ide të tillë vetëm se do të bëjë që ai të vazhdojë të mashtrohet.

VËSHTIRESITË DHE SPROVAT E TË DËRGUARIT A.S.

Wed, 29 Jun 2011 11:51:07 +0300

Përgjatë historisë, të dërguarit e Zotit kanë qenë të ekspozuar ndaj sulmeve fizike dhe psikologjike të jobesimtarëve. Ashtu si profetët para tij, profeti ynë i dashur Muhamedi a.s. gjithashtu ishte ekspozuar ndaj persekutimeve dhe sulmeve të panumërta nga idhujtarët dhe jobesimtarët për predikimin e besimit të vërtetë.

Në këtë film, ju do të shihni presionet dhe sulmet e shkaktuara nga jobesimtarët ndaj profetit tonë a.s. në momentin e zbritjes së profetsisë. Ky është shembull i vlerave morale, vendosmërisë dhe palëkundshmërisë në luftën përballë tyre.

PARAJSA NË FJALËT E PROFETIT A.S. - 2

Wed, 29 Jun 2011 11:49:32 +0300

Nën dritën e haditheve të profetit dhe vargjeve nga Kurani, në këtë pjesë të dytë shpalosen vlerat morale që duhen përqafuar në mënyrë që të fitojmë Parajsën. Më tej, ky dokumentar trajton veçoritë fizike dhe shpirtërore që besimtarët do të kenë në Parajsë.

PARAJSA NË FJALËT E PROFETIT A.S. - 1

Wed, 29 Jun 2011 11:48:14 +0300

Zoti ka krijuar shumë prova për t'i treguar njerëzve se jeta e kësaj bote nuk është jeta e vërtetë. Duke filluar nga vetë trupi ynë, i cili përballet çdo ditë me lodhjet dhe sëmundjet e kësaj jete, dëmtimet nga aksidentet apo madje edhe vdekjen.

I përballur me këto sprova, njeriu dëshiron të jetojë në një botë të përkryer. Duke mos e harruar këtë, ai përpiqet të gjejë rrugën e duhur për një jetë të tillë. Zoti na njofton në Kuran se një jetë e tillë ekziston vetëm në Parajsë.

Ky film, me anën e haditheve të profetit tonë dhe vargjeve nga Kurani, na bën të ditur për bekimet e Parajsës.

JERUZALEMI QYTETI I PROFETËVE

Wed, 29 Jun 2011 11:46:28 +0300

Ky është Jeruzalemi...

Qyteti i shenjtë ku takohen tre besimet hyjnore...

Vendi i shenjtë ku profeti Jezus lindi dhe u rrit.

Ku profeti Solomon ndërtoi tempullin e shenjtë.

Ku shumë profetë të tjerë jetuan, luftuan dhe u martirizuan në rrugë të Zotit

Dhe vendi nga ku profeti Muhamed (paqja e Zotit qoftë me të) u ngjit për një udhëtim të mrekullueshëm në qiell...

Jeruzalemi është në pritje të drejtësisë dhe sundimit Islam.

Ai po pret që mizorisë dhe padrejtësisë më të madhe në botë t’i vijë fundi.

Në këtë film, ju do të shihni se të gjitha këto padrejtësi mund të zhduken vetëm duke përqafuar vlerat morale kuranore.

Ju do të jeni dëshmitarë të shumë të vërtetave rreth Jeruzalemit, për të cilat nuk është folur kurrë më parë.

Shiheni këtë film! Mos e humbni mundësinë!

PAMJA E JASHTME E PROFETIT A.S.

Wed, 29 Jun 2011 11:44:03 +0300

Shokët e Profetit a.s. na kanë transmetuar shumë detaje rreth tij, si nga pamja e jashtme dhe bekimet në trupin e tij, apo dritën që profeti rrezatonte tek ata që e nderonin, ashtu edhe buzëqeshjen e tij dhe shumë aspekte të tjera të mrekullueshme që Zoti ja kishte dhuruar. Shumë prej shokëve të tij kanë informuar në detaje myslimanët që nuk jetuan në kohën e Profetit a.s.

Çdo detaj i pamjes së jashtme dhe cilësive të këtij shërbërtori të zgjedhur të Zotit, në të njëjtën kohë janë pasqyrim i moralit të tij të lartë. Qëllimi i këtij dokumentari, mbi pamjen e jashtme të Profetit a.s. është të japë një tablo të qartë të tipareve të profetit, në mënyrë që këto tipare të jenë frymëzim për jetët tona.

LUTJET E PROFETIT A.S. NË KURAN

Wed, 29 Jun 2011 11:40:11 +0300

Lutja është një bekim i madh që i është dhënë besimtarëve. Prova e rëndësisë së lutjes mund të shihet në jetën shembullore të profetit tonë. Lutjet e profetit Muhamed a.s. shërbejnë edhe si një guidë për ne.

Në këtë film do të shikoni edhe një herë vlerat morale shembullore të profetit tonë dhe rëndësinë që ka lutja.

MREKULLIA TE ZOGJTË QË FLASIN

Wed, 29 Jun 2011 11:37:57 +0300

Kjo është padyshim një aftësi që kanë disa zogj për të folur apo imitur diçka në mënyrë të natyrshme. Mënyra si ata janë në gjendje të imitojnë disa zëra, apo aftësia për të folur, është e jashtëzakonshme.

Këto karakteristika të mrekullueshme të zogjve, janë mënyra përmes së cilës ne mund të dëshmojmë fuqinë dhe madhështinë e pafund të Allahut.